(ดาบสเหล่านั้นกล่าวว่า)

{๔๙๘} [๑๔๗] แม้ถ้าบุคคลจะพึงหว่านพืชลงบนแผ่นหิน

และฝนจะพึงตกลงมาก็ตามที

พืชนั้นจะพึงงอกขึ้นมาหาได้ไม่

เจ้าลิงเอ๋ย จริงอยู่ ฌานอันบริสุทธิ์อย่างยิ่ง

ถึงเจ้าจะได้สดับมาแล้ว

เจ้าก็ยังอยู่ห่างไกลภูมิฌานนั่นอยู่ดี

โกมาริยปุตตชาดกที่ ๙ จบ

๑๐. วกชาดก (๓๐๐)

ว่าด้วยหมาใน

(พระศาสดาตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)

{๔๙๙} [๑๔๘] หมาในมีเนื้อและเลือดเป็นอาหาร

มีชีวิตอยู่ได้เพราะฆ่าสัตว์อื่น

สมาทานวัตรแล้วเข้าจำอุโบสถ

{๕๐๐} [๑๔๙] ท้าวสักกะทรงทราบถึงข้อปฏิบัติของหมาในนั้นแล้ว

ทรงจำแลงเพศเป็นแพะเข้าไปหา

หมาในนั้นต้องการจะดื่มเลือดจึงตบะแตก

โผเข้าไปหาแพะนั้น

ทำลายตบะที่ตนได้สมาทานแล้ว

{๕๐๑} [๑๕๐] บุคคลบางคนในโลกนี้ก็เหมือนกัน

สมาทานข้อปฏิบัติอย่างเพลา ทำตนกลับกลอก

เหมือนหมาในกลับกลอกเพราะแพะเป็นเหตุ

วกชาดกที่ ๑๐ จบ