(ยักษ์กราบทูลว่า)

{๒๓๑๖} [๘๕] เรารู้ว่าท่านเป็นพระโอรสของพระเจ้าชัยทิศ

เพราะใบหน้าและผิวพรรณของท่านทั้ง ๒ คล้ายคลึงกัน

การที่บุคคลยอมตายเพื่อปลดเปลื้องบิดาของตน

นี้เป็นกรรมที่กระทำได้ยาก แต่ท่านได้กระทำแล้ว

(พระราชกุมารตรัสว่า)

{๒๓๑๗} [๘๖] ในเรื่องนี้เรามิได้สำคัญว่าทำได้ยากอะไรนัก

บุคคลใดยอมตายเพื่อปลดเปลื้องบิดาของตน

หรือเพราะเหตุแห่งมารดา บุคคลนั้นไปสู่ปรโลกแล้ว

เป็นผู้เพียบพร้อมด้วยความสุขและอารมณ์อันเลิศ

(พระราชกุมารถูกยักษ์ถามถึงความไม่กลัวตาย จึงตรัสว่า)

{๒๓๑๘} [๘๗] ก็เราระลึกไม่ได้สักนิดเดียว

ถึงการกระทำความชั่วของตนทั้งในที่แจ้งหรือที่ลับ

เราเป็นผู้มีการเกิดและการตายตามกำหนด

การพ้นจากความตายย่อมไม่มีในโลกนี้ฉันใด

ในโลกหน้าก็ฉันนั้น

[๘๘] ท่านผู้มีอานุภาพมาก วันนี้ท่านจงกินเราบัดนี้เถิด

จงทำกิจที่ควรทำกับสรีระนี้ หรือว่าเพื่อท่านเราจะตกจากยอดไม้

ท่านพอใจจงกินเนื้อของเราส่วนที่ท่านพอใจเถิด

(ยักษ์ฟังพระดำรัสแล้วตกใจกลัว จึงกราบทูลว่า)

{๒๓๑๙} [๘๙] ท่านราชบุตร ถ้าท่านพอใจอย่างนี้

ท่านจะสละชีวิตเพื่อปลดเปลื้องพระบิดา

ฉะนั้น ท่านจงรีบหักฟืน ก่อไฟให้โพลงขึ้นในที่นี้

(พระศาสดาเมื่อทรงประกาศเหตุนั้น จึงตรัสว่า)

{๒๓๒๐} [๙๐] ลำดับนั้นแล พระราชบุตรผู้ทรงปรีชาได้รวบรวมฟืน

ก่อไฟกองใหญ่ขึ้นแล้ว จึงตรัสบอกให้ยักษ์ทราบว่า