(รุหกปุโรหิตได้ฟังพระดำรัสนั้น จึงกราบทูลว่า)

{๒๓๒} [๘๒] เมื่อสายป่านยังมีอยู่ นายช่างผู้กระทำสายธนูก็มีอยู่

ข้าพระองค์จักกระทำสายธนูใหม่

พอกันทีสำหรับสายธนูเก่า

รุหกชาดกที่ ๑ จบ

๒. สิริกาฬกัณณิชาดก (๑๙๒)

ว่าด้วยสิริกับกาฬกัณณี

(พระราชาตรัสถามเสนกบัณฑิตว่า)

{๒๓๓} [๘๓] หญิงที่มีรูปงาม มีกิริยามารยาท

และความประพฤติเรียบร้อย ชายไม่พึงปรารถนาเธอ

ท่านเชื่อไหมล่ะ พ่อมโหสธบัณฑิต

(เสนกบัณฑิตฟังพระดำรัสนั้นแล้ว จึงกราบทูลว่า)

{๒๓๔} [๘๔] ข้าแต่มหาราช ข้าพระองค์เชื่อ พระเจ้าข้า

ชายนั้นคงเป็นคนต่ำต้อย

เพราะสิริกับกาฬกัณณีเข้ากันไม่ได้เลยไม่ว่าในกาลไหน ๆ

สิริกาฬกัณณิชาดกที่ ๒ จบ

๓. จูฬปทุมชาดก (๑๙๓)

ว่าด้วยพระเจ้าจูฬปทุม

(ปทุมกุมารโพธิสัตว์ได้สดับคำของชายาผู้ชั่วช้าแล้ว จึงตรัสว่า)

{๒๓๕} [๘๕] หญิงคนนี้แหละคือหญิงคนนั้น

แม้เราก็คือชายคนนั้น หาใช่คนอื่นไม่

ชายคนที่หญิงนี้อ้างว่าเป็นสามีของนางตั้งแต่ยังเป็นกุมารี

ก็คือชายที่ถูกตัดมือตัดเท้าคนนี้แหละ หาใช่คนอื่นไม่