ไม่ให้แก่ใคร ๆ เป็นความพินาศ ของสัตว์

ทั้งหลาย ความฉิบหายก็คือ ความสงวนทรัพย์

ได้ยินว่า เปรตทั้งหลายรู้ว่า การสงวนทรัพย์ คือ

การไม่ให้แก่ใคร ๆ เป็นควานพินาศ เมื่อก่อน

ข้าพเจ้าสงวนทรัพย์ไว้ เมื่อทรัพย์มีอยู่เป็นอัน

มาก ไม่ให้ทาน เมื่อไทยธรรมมีอยู่ ไม่ทำที่พึ่ง

แก่ตน ข้าพเจ้าได้รับผลแห่งกรรมของตน จึง

เดือดร้อนในภายหลัง พ้นจาก ๔ เดือนไปแล้ว

ข้าพเจ้าจักตาย จักตกนรกอันเผ็ดร้อนสาหัส มี

๔ เหลี่ยม ๔ ประตู จำแนกเป็นห้อง ๆ ล้อมด้วย

กำแพงเหล็ก ครอบด้วยแผ่นเหล็ก พื้นของนรก

นั้น ล้วนแล้วด้วยทองแดง ลุกเป็นเปลวเพลิง

ประกอบด้วยความร้อน แผ่ไปตลอดร้อยโยชน์

โดยรอบ ตั้งอยู่ทุกเมื่อ ข้าพเจ้าจักต้องเสวยทุกข-

เวทนา ในนรกนั้นตลอดกาลนาน การเสวย

ทุกขเวทนาเช่นนี้ เป็นผลของกรรมชั่ว เพราะ

ฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงเศร้าโศกที่จะไปเกิดในนรกอัน

เร่าร้อนนั้น ข้าแต่ท่านผู้เจริญทั้งหลาย ข้าพเจ้า

ขอเตือนท่านทั้งหลาย ขอความเจริญจงมีแก่ท่าน

ทั้งหลาย ผู้มาประชุมกันในที่นี้ พวกท่านอย่าได้

ทำกรรมชั่ว ในที่ไหน ๆ ไม่ว่าจะเป็นที่แจ้งหรือ