ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๙ · หน้า ๓๔๙ · ข้อ 111
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เราเหล่านั้น ไม่สำเร็จประโยชน์แก่พวกเรา พวก

เขาไปบำเรอคนอื่นหมด เรามีแต่ส่วนแห่งทุกข์

เราจุติจากเปรตนี้แล้ว จักไปเกิดในตระกูลอัน

ต่ำช้าเลวทราม คือ ตระกูลจักสาน ตระกูลช่างรถ

ตระกูลนายพราน ตระกูลคนจัณฑาล ตระกูลคน

กำพร้า ตระกูลช่างกัลบก นี้เป็นคติแห่งความ

ตระหนี่ ส่วนทายกทั้งหลายผู้มีกุศลอันทำไว้แล้ว

ในชาติก่อน ปราศจากความตระหนี่ ย่อมยัง

สวรรค์ให้บริบูรณ์ และย่อมยังนันทนวันให้

สว่างไสวรื่นรมย์แล้วในเวชยันตปราสาทสำเร็จ

ความปรารถนา ครั้นจุติจากเทวโลกแล้ว ย่อม

เกิดในตระกูลสูง มีโภคะมาก คือในตระกูลแห่ง

บุคคลมีเรือนยอด และปราสาทราชมณเฑียร มี

บัลลังก์อันลาดแล้วด้วยผ้าโกเชาว์ มีเหล่าบุรุษ

และสตรีถือพัดอันประดับแล้วด้วยแววหางนกยูง

คอยพัดอยู่ ในเวลาเป็นทารกก็ทัดทรงดอกไม้

ตบแต่งร่างกาย หมู่ญาติและพี่เลี้ยงนางนมผลัด

ก็น้อม ไม่ต้องลงสู่พื้น อันชนทั้งหลายผู้

ปรารถนาความสุข เข้าไปบำรุงอยู่ทั้งเช้าและเย็น

ตลอดชาติ ส่วนใหญ่แห่งเทวดาเหล่าไตรทศ

ชื่อว่านันทนวัน อันเป็นสถานไม่เศร้าโศก น่า