ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๙ · หน้า ๕๕๒ · ข้อ 127
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

หยาบช้าไว้ จึงได้ประสบทุกข์อันกล้าแข็งอยู่ใน

นรก ๘๔,๐๐๐ ปี นอนหงายบ้าง นอนคว่ำบ้าง

นอนตะแคงซ้ายบ้าง นอนตะแคงขวาบ้าง เท้า

ชี้ขึ้นข้างบนบ้าง ยืนอยู่อย่างนั้นบ้าง หมกไหม้

อยู่สิ้นกาลนาน ทำบาปหยาบช้าไว้ จึงได้ประสบ

ทุกข์อันกล้าแข็งในนรกหลายหมื่นปีเป็นอันมาก

บุคคลผู้มีการงานอันลามก พากันประทุษร้ายฤๅษี

ผู้ไม่ประทุษร้ายต่อผู้ประทุษร้าย มีวัตรอันงาม

ย่อมได้เสวยทุกข์อันเผ็ดร้อนอย่างยิ่ง เห็นปานนี้

และเปรตผู้เป็นพระราชบุตรเสวยทุกข์เป็นอัน

มากในนรกนั้นสิ้นปีเป็นอันมาก จุติจากนรก

แล้วมาเกิดเป็นเปรตอดอยากอีก บุคคลรู้โทษอัน

เกิดเพราะอำนาจแห่งความมัวเมาในความเป็น

ใหญ่อย่างนี้แล้ว พึงละความมัวเมาในความเป็น

ใหญ่เสีย แล้วพึงประพฤติอ่อนน้อมต่อผู้ควร

อ่อนน้อม ผู้ใดความเคารพในพระพุทธเจ้า

พระธรรมและพระสงฆ์ ผู้นั้นอันบุคคลพึงสรร-

เสริญในปัจจุบัน ผู้นั้นเป็นคนมีปัญญา เมื่อตาย

ไป ย่อมเข้าถึงสวรรค์.

จบ ราชปุตตเปตวัตถุที่ ๗