๓. รถการีเปติวัตถุ

ว่าด้วยอยากอยู่กับนางเปรตในสวนนันทนวัน

มาณพคนหนึ่งถามนางเวมานิกเปรตตนหนึ่งว่า

[๑๑๓] ดูก่อนนางเทวีผู้มีอานุภาพมาก ท่านขึ้น

สู่วิมานมีเสาอันล้วนแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ งาม

ผุดผ่อง มีรูปภาพอันวิจิตรต่าง ๆ อยู่ในวิมานนั้น

ดุจพระจันทร์ในวันเพ็ญงามโชติช่วงในท้องฟ้า

ฉะนั้น อนึ่ง รัศมีของท่านมีสีดังทองคำ ท่านมี

รูปร่างอันอุดมน่าดูน่าชมยิ่งนัก นั่งอยู่แต่ผู้เดียว

บนบัลลังก์อันประเสริฐมีค่ามาก สามีของท่าน

ไม่มีหรือ ก็สระโบกขรณีของท่านเหล่านี้มีอยู่โดย

รอบ มีกอบัวต่าง ๆ เป็นอันมาก มีบัวขาวมาก

เกลือนกล่นด้วยทรายทองโดยรอบ ในสระโบก

ขรณีนั้น หาเปือกตมและจอกแหนมิได้ มีหงส์

น่าดูน่าชมน่ารื่นรมย์ใจเที่ยวแวะเวียนไปในน้ำ

ทุกเมื่อ หงส์ทั้งปวงนั้นมีเสียงไพเราะพากันมา

ประชุมร่ำร้องอยู่ เสียงร่ำร้องแห่งหงส์ในสระ

โบกขรณีของท่าน มิได้ขาดเสียง ดุจเสียงกลอง

ท่านมียศงามรุ่งเรื่อง ลงนั่งอยู่ในเรือ ท่านมี

ขนตาโก่งดำดี มีหน้ายิ้มแย้มพูดจาน่ารักใคร่ มี