ร่างกายด้วยอาภรณ์ ทักษิณาย่อมเข้าไปสำเร็จ

แก่เปรตนั้น ผู้อยู่แล้วในที่นั้น เพราะฉะนั้น

บัณฑิตผู้มีปัญญา พึงให้ทักษิณาบ่อย ๆ เพื่อ

อนุเคราะห์แก่เปรตทั้งหลาย

เปรตเหล่าอื่น บางพวกนุ่งผ้าขี้ริ้วขาด

รุ่งริ่ง บางพวกนุ่งผม หลีกไปสู่ทิศน้อยทิศใหญ่เพื่อ

หาอาหาร บางพวกวิ่งไปแม้ในที่ไกลไม่ได้แล้ว

กลับมา บางพวกสลบแล้วเพราะความหิวกระ-

หาย นอนกลิ้งไปบนพื้นดิน บางพวกล้มลงที่

แผ่นดินในที่ตนวิ่งไปนั้น ร้องไห้ร่ำไรว่า เมื่อก่อน

เราทั้งหลายไม่ได้ทำกุศลไว้ จึงได้ถูกไฟคือความ

หิวและความกระหายเผาอยู่ ดุจถูกไฟเผาแล้ว

ในที่ร้อน เมื่อก่อน พวกเรามีธรรมอันลามก เป็น

หญิงแม่เรือนมารดาทารกในตระกูล เมื่อไทย

ธรรมทั้งหลายมีอยู่ไม่กระทำที่พึ่งแก่ตน เออ

ก็ข้าวและน้ำมีมากแต่เราไม่กระทำการแจกจ่าย

ให้ทาน และไม่ได้อะไรในบรรพชิตทั้งหลาย

ผู้ปฏิบัติชอบ อยากทำแต่กรรมที่คนดีไม่พึงทำ

เป็นคนเกียจคร้านใคร่แต่ความสำราญและกินมาก

ให้แต่เพียงโภชนะก้อนหนึ่ง ด่าปฏิคาหกผู้รับ

อาหาร เรือน พวกทาสีทาสาและผ้าอาภรณ์ของ