กับแผ่นโลหะ อีกอย่างหนึ่ง ปาฐะว่า กีฏกา ภวนฺติ ดังนี้ก็มี อธิบายว่า มีสีเหมือนตัวสัตว์กัดกิน.

เทพบุตรนั้นถูกภิกษุนั้นถามอย่างนี้ เมื่อจะประกาศกรรม ที่นางเปรตทำในชาติก่อน จึงกล่าว ๒ คาถาว่า :-

ท่านผู้เจริญ เมื่อก่อนหญิงเปรตนี้ได้เป็น

ภรรยาของข้าพเจ้า ไม่ให้ทาน มีความตระหนี่

เหนียวแน่น นางได้ด่าและบริภาษข้าพเจ้าผู้

กำลังให้ทานแก่สมณะพราหมณ์ทั้งหลายว่า

จงกินคูถ มูตร เลือด และหนองอันไม่สะอาด

ตลอดกาลทุกเมื่อ คูถ มูตร เลือด และหนองนั้น

จงเป็นอาหารของท่านในปรโลก แผ่นเหล็กจง

เป็นผ้าของท่าน นางนาเกิดในที่นี้ กินแต่คูถและ

มูตร เป็นต้นตลอดกาลนาน เพราะประพฤติชั่ว

เช่นนี้.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อทายิกา ได้แก่ มีปกติไม่ให้ทาน แม้อะไร ๆ แก่ใคร ๆ. บทว่า มจฺฉรินี กทริยา ความว่า ชื่อว่ามี ความตระหนี่ เพราะชั้นแรกมีมลทิน คือความตระหนี่เป็นสภาวะ และชื่อว่ามีความตระหนี่เหนียวแน่น เพราะมีการเสพคุ้นบ่อย ๆ

ซึ่งความตระหนี่นั้น. มีวาจาประกอบความว่า นางได้เป็นผู้มีความ

ตระหนี่ ด้วยความตระหนี่เหนียวแน่นนั้น. บัดนี้เทพบุตรเมื่อจะ