ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑

สรุปโดย AI จากเนื้อหาทั้งเล่ม (๕๓ หัวข้อ) — คลิกเพื่อไปยังหน้าเริ่มต้นของหัวข้อนั้น

1. หน้า ๑–๑๒ พุทธาปทาน (ประวัติในอดีตชาติของพระพุทธเจ้า) หน้าเปิดเล่มแท้จริง เริ่มด้วยพุทธวรรคแรก พระอานนท์ทูลถามถึงเหตุแห่งการอุบัติของพระสัพพัญญูพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าตรัสเล่าพระประวัติสมัยเป็นพระเจ้าจักรพรรดิติโลกวิชัยผู้เนรมิตปราสาทแก้วถวายพระพุทธเจ้าและพระปัจเจกพุทธเจ้าในอดีตทุกพระองค์ พร้อมบำเพ็ญบารมี ๓๐ ทัศ จบด้วยพุทธาปทานจบ
2. หน้า ๑๓–๒๕ ปัจเจกพุทธาปทาน (ประวัติในอดีตชาติของพระปัจเจกพุทธเจ้า) พระพุทธเจ้าทรงแสดงคาถาของพระปัจเจกพุทธเจ้าหลายองค์สลับกันกล่าว เป็นชุดคาถาที่ลงท้ายซ้ำว่า จึงประพฤติอยู่ผู้เดียวเหมือนนอแรด (คู่ขนานกับขัคควิสาณสูตรในสุตตนิบาต) แสดงเหตุผลของการอยู่ผู้เดียวหลากหลายแง่มุม
3. หน้า ๒๖–๕๘ สารีปุตตเถราปทาน (พระสารีบุตร) พระสารีบุตรเล่าอดีตชาติเป็นดาบสสุรุจิผู้มีศิษย์ ๑,๐๒๔ คน พบพระพุทธเจ้าอโนมทัสสีแล้วบูชาด้วยดอกไม้ ได้รับพยากรณ์เป็นอัครสาวกเบื้องขวา ชาติสุดท้ายพบพระอัสสชิเถระ ฟังคาถา เย ธมฺมา เหตุปฺปภวา จนบรรลุโสดาบัน แล้วชวนโกลิตะ (พระโมคคัลลานะ) มาบวช จบด้วยสารีปุตตเถราปทานที่ ๑ จบ
4. หน้า ๕๙–๖๑ มหาโมคคัลลานเถราปทาน (พระมหาโมคคัลลานะ) อดีตชาติเป็นพญานาควรุณ อัญเชิญพระพุทธเจ้าอโนมทัสสีพร้อมพระขีณาสพ ๑,๐๐๐ รูปมายังภพนาค ได้รับพยากรณ์เป็นอัครสาวกฝ่ายซ้าย เล่ากรรมชั่วในอดีตชาติที่ฆ่ามารดาบิดา อันเป็นเหตุให้ถูกทุบตีถึงแก่กรรมในชาติสุดท้าย
5. หน้า ๖๒–๖๔ มหากัสสปเถราปทาน (พระมหากัสสปะ) อดีตชาติสมัยพระพุทธเจ้าปทุมุตตระ ร่วมสร้างอัคฆิยเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุสูง ๑๐๐ ศอก ได้เสวยวิมานทองอลังการ เป็นพระเจ้าจักรพรรดิหลายชาติ ก่อนสละทรัพย์ ๘๐ โกฏิออกบวช เป็นเอตทัคคะทางธุดงค์
6. หน้า ๖๕–๖๗ อนุรุทธเถราปทาน และปุณณมันตานีปุตตเถราปทาน พระอนุรุทธะ: ถวายประทีป ๑,๐๐๐ ไส้แด่พระพุทธเจ้าสุเมธะ ผลบุญให้ได้ตาทิพย์เห็นตลอด ๑,๐๐๐ จักรวาล พระปุณณมันตานีปุตต: พราหมณ์ผู้คงแก่เรียนฟังธรรมจากพระปทุมุตตระ แสดงธรรมได้ทั้งย่อและพิสดาร ฉลาดในอภิธรรม
7. หน้า ๖๘–๙๑ อุปาลิเถราปทาน (พระอุบาลี เอตทัคคะทางวินัย) พราหมณ์สุชาตะถวายอารามโสภณะแด่พระพุทธเจ้าปทุมุตตระ ได้รับพยากรณ์เอตทัคคะทางวินัย มีอุปมาการหลุดพ้นหลายชุด (คนหนีราชอาญา ดื่มยาพิษ ถูกผีสิง) เรื่องช้างสิริกะทำร้ายพระพุทธเจ้าเทวละในอดีตชาติ คำสอนว่าพระพุทธเจ้าไม่ทรงพิโรธผู้ใด และอุปมาพระธรรมวินัยเป็นนครธรรม
8. หน้า ๙๑–๑๐๑ อัญญาโกณฑัญญ-ปิณโฑลภารทวาช-ขทิรวนิยเรวต-อานันทเถราปทาน (ปิดวรรคที่ ๑ พุทธวรรค) พระอัญญาโกณฑัญญะ: ปฐมสาวกผู้บรรลุธรรมก่อนใคร พระปิณโฑลภารทวาช: อดีตชาติเป็นพญาเนื้อบันลือสีหนาทถวาย พระขทิรวนิยเรวต: นายเรือรับส่งพระพุทธเจ้าข้ามแม่น้ำคงคา พระอานันท์: ถวายฉัตรแก้ว ได้รับพยากรณ์เป็นพุทธอุปัฏฐาก ปิดวรรคที่ ๑ ด้วยบัญชี ๑๒ อปทาน
9. หน้า ๑๐๒–๑๒๒ วรรคที่ ๒ สีหาสนิยวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระผู้ถวายของแด่พระพุทธเจ้าในอดีตชาติ ได้แก่ สีหาสนทายก เอกถัมภิก นันท จูฬปันถก(น้องพระมหาปันถกะ ถูกขับไล่เพราะเรียนช้า พระพุทธเจ้าประทานผ้าขาวจนบรรลุอรหัตต์และเชี่ยวชาญเนรมิตกาย) ปิลินทวัจฉ ราหุล(พระโอรสพระพุทธเจ้า) อุปเสนวังคันตปุตต รัฏฐปาล โสปาก(บรรลุอรหัตต์เมื่ออายุ ๗ ขวบ) และสุมังคละ
10. หน้า ๑๒๓–๑๔๙ วรรคที่ ๓ สุภูติวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ สุภูติ(ข่มจิตกำหนัดด้วยตนเอง) อุปวาณ(ตำนานมนุษย์-เทวดา-นาค-ครุฑผลัดกันสร้างพระสถูปสูง ๗ โยชน์) ติสรณคมนิย ปัญจสีลสมาทานิย อันนสังสาวก ธูปทายก ปุฬินปูชก อุตติย เอกัญชลิก และโขมทายก
11. หน้า ๑๕๐–๑๖๖ วรรคที่ ๔ กุณฑธานวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ กุณฑธาน สาคต มหากัจจายนะ(เอตทัคคะขยายความย่อ) กาฬุทายี โมฆราช อธิมุตต ลสุณทายก อายาคทายก ธัมมจักกิก และกัปปรุกขิย
12. หน้า ๑๖๗–๑๘๗ วรรคที่ ๕ อุปาลิวรรค (๑๐ อปทาน, รวมพระสุภัททะ) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ อุปาลิ(อีกองค์) โสณโกฬิวิส(คำพยากรณ์แทรกตำนานกำเนิดวงศ์โอกกากราช/ศากยะ-โกลิยะ) ภัททิยกาฬิโคธายปุตต สันนิฏฐาปก ปัญจหัตถิย ปทุมฉทนิย สยนทายก จังกมทายก สุภัททเถระ(สาวกองค์สุดท้ายที่พระพุทธเจ้าทรงบวชให้ด้วยพระองค์เองก่อนปรินิพพาน) และจุนท(น้องพระสารีบุตร)
13. หน้า ๑๘๘–๒๐๑ วรรคที่ ๖ (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระผู้ถวายของเล็กน้อยแด่พระพุทธเจ้าในอดีตชาติ ได้แก่ วิธูปนทายก สตรังสิย สยนทายก(๒) คันโธทกทายก โอปวุยห สปริวาราสน ปัญจทีปก ธชทายก ปทุม และอสนโพธิย ล้วนได้เสวยสมบัติเทวดา/จักรพรรดิก่อนบรรลุอรหัตต์
14. หน้า ๒๐๒–๒๑๔ วรรคที่ ๗ (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ สกจิตตนิย อาโปปุปผิย ปัจจาคมนิย(อดีตชาติเป็นนกจักรพาก) ปรัปปสาทก ภิสทายก สุจินติต วัตถทายก(อดีตชาติเป็นพญาครุฑ) อัมพทายก(อดีตชาติเป็นวานร) สุมน และปุปผจังโกฏิย
15. หน้า ๒๑๕–๒๒๗ วรรคที่ ๘ นาคสมาลวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ นาคสมาล ปทสัญญก สุสัญญก ภิสาลุวทายก เอกสัญญก ติณสันถารทายก สูจิทายก ปาฏลิปุปผิย ฐิตัญชลิย(ถูกอสนีบาตขณะทำอัญชลี) และติปทุมิย(ดอกบัวแดง ๓ ดอกกางเป็นเพดานเหนือพระเศียรพระปทุมุตตระ)
16. หน้า ๒๒๘–๒๓๗ วรรคที่ ๙ ติมิรปุปผิยวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ ติมิรปุปผิย คตสัญญก นิปันนัญชลิก อโธปุปผิย รังสิสัญญก ทุติยรังสิสัญญก ผลทายก สัททสัญญก โพธิสิญจก และปทุมปุปผิย ล้วนบูชาพระพุทธเจ้าองค์ต่างๆ ด้วยดอกไม้/อัญชลี/รดน้ำโพธิ์
17. หน้า ๒๓๘–๒๔๘ วรรคที่ ๑๐ สุธาวรรค (๑๐ อปทาน, ปิดหมวด ๑๐ วรรคแรก) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ สุธาปิณฑิย สุปีฐิย อัฑฒเจลก สูจิทายก คันธมาลิย ติปุปผิย มธุปิณฑิก เสนาสนทายก เวยยาวัจจก และพุทธุปัฏฐาก หน้า ๒๔๘ ปิดท้ายด้วยบัญชีรวม ๑๐ วรรคแรก (พุทธวรรคถึงสุธาวรรค) รวม ๑,๔๕๕ คาถา — จุดหมายสำคัญในโครงสร้างคัมภีร์
18. หน้า ๒๔๙–๒๖๐ วรรคที่ ๑๑ ภิกขทายิวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ ภิกขทายก ญาณสัญญิก อุปปลหัตถิย ปทปูชก มุฏฐิปุปผิย อุทกปูชก นฬมาลิย อาสนุปัฏฐายก พิฬาลิทายก และเรณุปูชก
19. หน้า ๒๖๑–๒๗๕ วรรคที่ ๑๒ มหาปริวารวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ มหาปริวาร สุมังคละ สรณคมนิย เอกาสนิย สุวัณณปุปผิย จิตกปูชก พุทธสัญญก(แผ่นดินไหวเมื่อพระวิปัสสีทรงปลงพระชนมายุสังขาร) มัคคสัญญก ปัจจุปัฏฐานสัญญก(คำสอนอานิสงส์เท่ากันของการบูชาพระพุทธเจ้าขณะทรงพระชนม์กับบูชาพระธาตุ) และชาติปูชก
20. หน้า ๒๗๖–๒๙๒ วรรคที่ ๑๓ เสเรยยกวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ เสเรยยก ปุปผถูปิย ปายาสทายก คันโธทกิย สัมมุขาถวิก(ปาฏิหาริย์ ๘ ประการเมื่อพระวิปัสสีประสูติ) กุสุมาสนิย ผลทายก ญาณสัญญิก คัณฐิปุปผิย และปทุมปูชก
21. หน้า ๒๙๓–๓๐๕ วรรคที่ ๑๔ โสภิตวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ โสภิต สุทัสสน จันทนปูชก ปุปผฉทนิย รโหสัญญิก จัมปกปุปผิย อัตถสันทัสสก เอกรังสนิย สาลทายก และผลทายก ล้วนสรรเสริญพระญาณของพระพุทธเจ้าองค์ต่างๆ
22. หน้า ๓๐๖–๓๑๖ วรรคที่ ๑๕ ฉัตตวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระผู้บูชาพระสถูปหลังพระพุทธเจ้าปรินิพพานด้วยฉัตร ธง แท่นบูชา ได้แก่ อธิฉัตติย ถัมภาโรปก เวทิการก สปริวาริย อุมาปุปผิย อนุโลมทายก มัคคทายก ผลกทายก วฏังสกิย และปัลลังกทายก
23. หน้า ๓๑๗–๓๒๗ วรรคที่ ๑๖ พันธุชีวกวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ พันธุชีวก ตัมพปุปผิย วีถิสัมมัชชก กักการุปุปผปูชก มันทารวปุปผปูชก กทัมพปุปผิย ติณสูลก นาคปุปผิย ปุนนาคปุปผิย และกุมุททายก ล้วนบูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้และการกวาดถนน
24. หน้า ๓๒๘–๓๓๗ วรรคที่ ๑๗ สุปาริจริยวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ สุปาริจริย กณเวรปุปผิย ขัชชกทายก เทสปูชก กณิการฉัตติย สัปปิทายก ยุธิกปุปผิย ทุสสทายก สมาทปก และปัญจังคุลิย
25. หน้า ๓๓๘–๓๔๖ วรรคที่ ๑๘ (กุมุทวรรค, ๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ กุมุทมาลิย นิสเสณิทายก รัตติปุปผิย อุทปานทายก สีหาสนทายก มัคคทัตติก เอกทีปิย มณิปูชก ติกิจฉก และสังฆุปัฏฐาก
26. หน้า ๓๔๗–๓๕๗ วรรคที่ ๑๙ กุฏชปุปผิยวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ กุฏชปุปผิย พันธุชีวก โกฏุมพริย ปัญจหัตถิย อิสิมุคคทายก โพธิอุปัฏฐายก เอกจินติก(เทวดาได้รับคำแนะนำจากพระสุมนเถระก่อนสิ้นชีวิต) ติกัณณิปุปผิย เอกจาริย และติวัณฏิปุปผิย
27. หน้า ๓๕๘–๓๖๘ วรรคที่ ๒๐ ตมาลปุปผิยวรรค (๑๐ อปทาน, ปิดหมวด ๑๐ วรรคที่สอง) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ ตมาลปุปผิย ติณสันถารทายก ขัณฑผุลลิย อโสกปูชก อังโกลก กิสลยปูชก ตินทุกทายก(อดีตชาติเป็นลิง) คิริเนลมุฏฐิปูชก ติกัณฑิปุปผิย และยูถิกปุปผิย หน้า ๓๖๘ ปิดท้ายด้วยบัญชีรวมวรรคที่ ๑๑-๒๐ รวม ๖๖๖ คาถา
28. หน้า ๓๖๙–๓๗๘ วรรคที่ ๒๑ กณิการปุปผิยวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ กณิการปุปผิย มิเนลปุปผิย กิงกณิกปุปผิย ตรณิย(พาพระอัตถทัสสีข้ามแม่น้ำคงคา) นิคคุณฑิปุปผิย อุทกทายก สลฬมาลิย โกรัณฑปุปผิย อาธารทายก และปาปนิวาริย
29. หน้า ๓๗๙–๓๘๘ วรรคที่ ๒๒ หัตถิวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ หัตถิทายก ปานธิทายก สัจจสัญญก เอกสัญญก รังสิสัญญก สันธิต ตาลวัณฏทายก อักกันตสัญญก สัปปิทายก และปาปนิวาริย(๒)
30. หน้า ๓๘๙–๓๙๘ วรรคที่ ๒๓ อาลัมพนทายกวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ อาลัมพนทายก อชินทายก ทเวรตนิย อารักขทายก อัพยาธิก วกุลปุปผิย โสวัณณวฏังสกิย มิญชวฏังสกิย สุกตาเวฬิย และเอกวันทนิย
31. หน้า ๓๙๙–๔๐๖ วรรคที่ ๒๔ อุทกาสนทายกวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ อุทกาสนทายก ภาชนทายก สาลปุปผิย กิลัญชทายก เวทิทายก วัณณการก ปิยาลปุปผิย อัมพยาคทายก ชคติการก และวาสิทายก
32. หน้า ๔๐๗–๔๑๔ วรรคที่ ๒๕ ตุวรทายิวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ ตุวรัฏฐิทายก นาคเกสริย นฬินเกสริย วิรวิปุปผิย กุฏิธูปก ปัตตทายก ธาตุปูชก(เก็บพระธาตุบูชา ๕ ปี) สัตตสัตตลิปุปผปูชก พิมพิชาลิปุปผิย และอุททาลทายก
33. หน้า ๔๑๕–๔๒๓ วรรคที่ ๒๖ โถมกวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ โถมก เอกาสนทายก จิตกปูชก จัมปกปุปผิย สัตตปาฏลิย อุปาหนทายก มัญชริปูชก ปัณณทายก กุฏิทายก และอัคคปุปผิย
34. หน้า ๔๒๔–๔๓๒ วรรคที่ ๒๗ ปทุมุกเขปวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ อากาสุกขิปิย เตลมักขิย อัฑฒจันทิย ทีปทายก วิฬาลิทายก มัจฉทายก ชวหังสก สลฬปุปผิย อุปาคตหาสนิย และตรณิย(พาพระศาสดาข้ามแม่น้ำเมื่อไม่มีเรือ)
35. หน้า ๔๓๓–๔๔๑ วรรคที่ ๒๘ สุวัณณพิพโพหนวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ สุวัณณพิพโพหนิย ติลมุฏฐิย จังโกฏกิย อัพภัญชนทายก เอกัญชลิย โปตถทายก จิตกปูชก อาลุวทายก ปุณฑรีก และตรณีย(๒)
36. หน้า ๔๔๒–๔๕๑ วรรคที่ ๒๙ ปัณณทายกวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ ปัณณทายก ผลทายก ปัจจุคคมนิย เอกปุปผิย มฆวปุปผิย อุปัฏฐายิก อปทานิย สัตตาหปัพพชิต พุทธุปัฏฐายิก และปุพพังคมนิย(หัวหน้าผู้บวช ๘๔,๐๐๐ คน)
37. หน้า ๔๕๒–๔๖๑ วรรคที่ ๓๐ จิตกปูชกวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ จิตกปูชก ปุปผธารก ฉัตตทายก(บิดายกฉัตรขาวบูชาบุตรผู้บรรลุพุทธภาวะแล้วปรินิพพาน) สัททสัญญก โคสีสนิกเขปก สุมนตาลวัณฏิย สุมนทามิย และอื่นๆ
38. หน้า ๔๖๒–๔๗๑ วรรคที่ ๓๑ ปทุมเกสริยวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ ปทุมเกสริย(ช้างโปรยเกสรบัวบูชาพระปัจเจกพุทธเจ้า) สัพพคันธิย ปรมันนทายก ธัมมสัญญก ผลทายก สัมปสาทิก อารามทายก อนุเลปทายก พุทธสัญญิก และปัพภารทายก
39. หน้า ๔๗๒–๔๘๒ วรรคที่ ๓๒ อารักขทายกวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ อารักขทายก โภชนทายก คตสัญญก สัตตปทุมิย ปุปผาสนทายก อาสนุปัฏฐาวิก สัททสัญญก ติรังสิย นฬิปุปผิย และกุมุทมาลิย
40. หน้า ๔๘๓–๔๙๙ วรรคที่ ๓๓ อุมาปุปผิยวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ อุมาปุปผิย ปุลินปูชก หสชนก ยัญญสามิก(เด็ก ๗ ขวบเลิกบูชายัญสัตว์ ๘๔,๐๐๐) นิมิตตสัญญก อันนสังสาวก นิคคุณฑิปุปผิย(เรื่องยาวเทวดาใกล้ตาย) สุมนเวลิย ปุปผัจฉัตติย และสปริวารัจฉัตทายก(พร้อมคำพยากรณ์พระโคดมพุทธเจ้าโดยตรง)
41. หน้า ๕๐๐–๕๒๐ วรรคที่ ๓๔ คันโธทกวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ คันธธูปิย อุทกปูชก ปุนนาคปุปผิย เอกทุสสทายก(คนเกี่ยวหญ้าถวายผ้าผืนเดียว ได้เป็นจอมเทพ ๓๖ ชาติ) ผุสิตกัมมิย ปภังกร(แผ้วถางพระสถูปในป่า) ติณกุฏิทายก อุตตเรยยทายก ธัมมัสสวนิย(ชฎิลมีฤทธิ์เหาะข้ามพระพุทธเจ้าไม่ได้) และอุกขิตตปทุมิย
42. หน้า ๕๒๑–๕๓๒ วรรคที่ ๓๕ เอกปทุมวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ เอกปทุมิย ตีณุปปลมาลิย ธชทายก ตีณิกิงกณิปูชก นฬาคาริก จัมปกปุปผิย ปทุมปูชก ติณมุฏฐิทายก ตินทุกผลทายก และเอกัญชลิย
43. หน้า ๕๓๓–๕๔๑ วรรคที่ ๓๖ สัททสัญญิกวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ สัททสัญญิก ยวกลาปิย กิงสุกปูชก สโกสกโกรัณฑทายก ทัณฑทายก อัมพยาคุทายก สุปุฏกปูชก มัญจทายก สรณคมนิย และปิณฑปาติก
44. หน้า ๕๔๒–๕๕๐ วรรคที่ ๓๗ มันทารวปุปผิยวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ มันทารวปุปผิย กักการุปุปผิย ภิสมุฬาลทายก เกสรปุปผิย อังโกลปุปผิย กทัมพปุปผิย อุททาลกปุปผิย เอกจัมปกปุปผิย ติมิรปุปผิย และสลฬปุปผิย
45. หน้า ๕๕๑–๕๖๒ วรรคที่ ๓๘ โพธิวันทนวรรค (๑๐ อปทาน) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ โพธิวันทก ปาฏลิปุปผิย ตีณุปปลมาลิย(๒) ปัตติปุปผิย สัตตปัณณิย คันธมุฏฐิย จิตกปูชก สุมนตาลวัณฏิย สุมนทามิย และกาสุมาริผลทายก โดยหลายเรื่องเกี่ยวกับพิธีถวายพระเพลิงพระสรีระพระปทุมุตตระพุทธเจ้า
46. หน้า ๕๖๓–๕๗๘ วรรคที่ ๓๙ อัมพฏผลวรรค (๑๐ อปทาน, รวมพุทธาปทานปุพพกัมมปิโลติ) รวมประวัติ ๙ พระเถระผู้ถวายผลไม้ (อัมพฏผลทายก ลพุชทายก อุทุมพรผลทายก ปิลักขผลทายก ผารุสผลทายก วัลลิผลทายก กทลิผลทายก ปนสผลทายก โสณโกฏิวีส) ปิดท้ายด้วยพุทธาปทานปุพพกัมมปิโลติ ซึ่งพระอานนท์เล่าบุพกรรมของพระพุทธเจ้าเองที่อธิบายเหตุแห่งวิบากกรรมในพุทธประวัติ เช่น เทวทัตกลิ้งหิน ช้างนาฬาคีรี ถูกนางจิญจมาณวิกา/สุนทรีใส่ร้าย ทุกรกิริยา ๖ ปี
47. หน้า ๕๗๙–๖๐๙ ปิลินทวัจฉเถราปทาน (เปิดวรรคที่ ๔๐ ปิลินทวัจฉวรรค) อดีตชาติเป็นคนเฝ้าประตูมั่งคั่งที่กรุงหงสวดี แข่งกับพระโอรสปทุมะประมูล 'ซื้อ' พระพุทธเจ้าจากพระเจ้าอานนท์ผ่านคำตัดสินของศาล จัดร่ม ผ้า บาตร บริขารครบสงฆ์จำนวนแสนถวายพระพุทธเจ้าพร้อมพระอรหันต์แสนองค์ตลอด ๗ วัน ตามด้วยบัญชีอานิสงส์ทานแต่ละสิ่งกว่า ๔๐ รายการ
48. หน้า ๖๐๙–๖๒๓ เสลเถราปทาน (พระเสละ) อดีตชาติเป็นเจ้าของถนนชักชวนชาวเมืองสร้างโรงฉันถวายสงฆ์ ภพสุดท้ายเกิดเป็นบุตรพราหมณ์วาเสฏฐะ พบดาบสเกณิยะกำลังเตรียมรับเสด็จพระพุทธเจ้า ตรวจดูมหาปุริสลักษณะจนแน่ใจ บวชพร้อมศิษย์ ๓๐๐ คน บรรลุนิพพานภายในครึ่งเดือน (คู่ขนานกับเสลสูตร)
49. หน้า ๖๒๓–๖๕๓ วรรคที่ ๔๐ ปิลินทวัจฉวรรค (ตอนจบ): สัพพกิตติก-อชิตเถราปทาน ปิดท้ายวรรคที่ ๔๐ ด้วย ๘ เรื่อง ได้แก่ สัพพกิตติก มธุทายก ปทุมกูฏาคาริก พักกุลเถระ(เอตทัคคะด้านปราศจากโรค รักษาโรคลมของพระอโนมทัสสีด้วยสมุนไพร) คิริมานันทเถระ(ได้รับปลอบใจจากพระสุเมธะเรื่องอนิจจังหลังสูญเสียครอบครัว) สลฬมัณฑปิย สัพพทายก และอชิต(หนึ่งใน ๑๖ ศิษย์พราหมณ์พาวรี) ปิดวรรคด้วย ๕๒๐ คาถา รวมหมวด ๑๐ วรรค = ๑,๑๗๔ คาถา
50. หน้า ๖๕๔–๖๖๗ วรรคที่ ๔๑ เมตเตยยวรรค (ตอนต้น): ติสสเมตเตยย-โธตกเถราปทาน เปิดวรรคสุดท้ายว่าด้วยศิษย์พราหมณ์พาวรีในปารายนวรรค ได้แก่ ติสสเมตเตยย ปุณณก(เผาศพพระปัจเจกพุทธเจ้า) เมตตคู และโธตก(สร้างสะพานข้ามแม่น้ำถวายสงฆ์)
51. หน้า ๖๖๘–๖๘๓ อุปสีวเถราปทาน และเหมกเถราปทาน พระอุปสีวะ: บทพรรณนาป่าหิมพานต์อันวิจิตรยาวที่สุดในเล่มก่อนถวายขนุน/เครื่องหอม/บัลลังก์แก้วแด่พระปทุมุตตระ พระเหมกะ: ฤๅษีเนรมิตบัลลังก์แก้วด้วยฤทธิ์ถวายพระปิยทัสสี ได้รับพยากรณ์เสวยสมบัติเทวดา ๗๗ กัป จักรพรรดิ ๗๕ ชาติ
52. หน้า ๖๘๔–๖๙๗ โตเทยยเถราปทาน และชตุกัณณิกเถราปทาน พระโตเทยยะ: อดีตชาติเป็นพระเจ้าวิชิตชัยทำสงครามโหดร้าย เห็นนิมิตนรกจนสละราชสมบัติ ๖๐,๐๐๐ ออกบวชอุปัฏฐากพระสุเมธะ พระชตุกัณณิกะ: บุตรเศรษฐีในหงสวดีจัดขบวนนักแสดง/ช่างฝีมือ/นักบวชหลายลัทธิจากดินแดนต่างๆ นิมนต์พระปทุมุตตระพร้อมพระอรหันต์แสนองค์รับบิณฑบาต
53. หน้า ๖๙๗–๗๐๔ อุเทนเถราปทาน (วรรคที่ ๔๑ เมตเตยยวรรค, ปิดท้ายเล่ม — ข้อมูลขาดหาย) ฤๅษีที่อาศรมมีศิษย์ ๘๔,๐๐๐ คน ทราบข่าวการอุบัติของพระปทุมุตตระจากยักษ์ ถวายดอกบัวและสรรเสริญพระพุทธเจ้าอย่างพิสดาร เป็นอปทานที่ ๑๐ (สุดท้าย) ของวรรคที่ ๔๑ และของทั้งเล่ม แต่หน้า ๗๐๔ (หน้าสุดท้ายจริงของเล่ม) ตัดขาดทันทีหลังรายชื่อ ๑๐ อปทานในวรรค ไม่มีคาถาสรุปจำนวน ไม่มีคำว่า 'จบ' ปิดวรรค และไม่มีโคลงปิดเล่ม — เป็นรูปแบบข้อมูลขาดหายจากต้นฉบับ กิต119/D-tipitaka ที่ตรงกับปัญหาที่เคยพบในเล่ม ๑๓ ของฉบับเดียวกัน