[๑๐๙] บัดนี้ พระพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้นแล้วในโลก

ประกาศคำสั่งสอนให้รุ่งเรือง

สัตว์ผู้ใคร่บุญอาจเพื่อจะถอนตนขึ้นได้

[๑๑๐] ข้าพเจ้ารับสรณะ ๓ แล้ว รักษาให้บริบูรณ์

ด้วยกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

ข้าพเจ้าจึงพ้นทุคติได้

[๑๑๑] ข้าพเจ้าได้เข้าไปหาสมณะนามว่านิสภะ

ผู้เป็นอัครสาวกของพระพุทธเจ้าแล้วรับสรณคมน์

[๑๑๒] ครั้งนั้น เหล่าสัตว์มีอายุประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ ปี

ข้าพเจ้าได้รักษาสรณคมน์ให้บริบูรณ์ตลอดระยะเวลาเท่านั้น

[๑๑๓] เมื่อจิตดวงสุดท้ายกำลังเป็นไปอยู่

ข้าพเจ้าระลึกถึงสรณคมน์นั้นได้แล้ว

ด้วยกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

ข้าพเจ้าจึงได้ไปเกิดยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๑๑๔] เมื่อข้าพเจ้าอยู่ในเทวโลกได้ประกอบแต่บุญกรรม

ไปถึงภูมิประเทศใด ๆ

ย่อมได้เหตุ ๘ ประการ ในภูมิประเทศนั้น ๆ

[๑๑๕] คือ (๑) ข้าพเจ้าได้รับการบูชาทุกทิศ

(๒) เป็นผู้มีปัญญาหลักแหลม

(๓) เทวดาทั้งปวงย่อมประพฤติตาม

(๔) ได้โภคสมบัตินับไม่ถ้วน

[๑๑๖] (๕) เป็นผู้มีผิวพรรณดังทองคำ

(๖) เป็นผู้มีไหวพริบในทุกเรื่อง

(๗) เป็นผู้ไม่หวั่นไหวต่อมิตร