ในหมวดที่ ๕๑ ข้าพระองค์ไม่มีความสงสัยอักขระ(คือสระ)

หรือแม้ในพยัญชนะเลย

[๕๒๐] ข้าพระองค์ฉลาดในวิธีข่ม ในการกระทำคืน

ในฐานะที่ควรและฐานะที่ไม่ควร

ในการเรียกภิกษุผู้ถูกลงโทษกลับเข้าหมู่

และในการช่วยให้ภิกษุออกจากอาบัติ

ถึงความสำเร็จในการกระทำทางวินัยกรรมทุกอย่าง

[๕๒๑] ข้าพระองค์ตั้งบทไว้ในวินัยและขันธกะ และขยายอุภโตวิภังค์

เรียก(ภิกษุผู้ถูกลงโทษ)กลับเข้าหมู่โดยกิจ(หน้าที่)

[๕๒๒] ข้าพระองค์เป็นผู้ฉลาดในนิรุตติศาสตร์

และฉลาดในประโยชน์และสิ่งมิใช่ประโยชน์

สิ่งที่ข้าพระองค์ไม่รู้ไม่มี

ข้าพระองค์เป็นผู้เลิศผู้หนึ่งในศาสนาของพระศาสดา

[๕๒๓] ในวันนี้ ข้าพระองค์มองเห็นรูปคดี๒

บรรเทาความสงสัยได้ทุกอย่าง ในศาสนาของพระศากยบุตร

ตัดความลังเลได้หมดสิ้น

[๕๒๔] ข้าพระองค์เป็นผู้ฉลาดในฐานะทั้งปวง คือ บทหน้า

บทหลัง อักขระ พยัญชนะ คำเริ่มต้น และคำลงท้าย

[๕๒๕] เหมือนอย่างพระราชาผู้มีพลัง

ทรงจับไพร่พลของพระราชาผู้เป็นปฏิปักษ์

ให้เดือดร้อน ชนะสงครามแล้ว รับสั่งให้สร้างนครไว้ในที่นั้น

[๕๒๖] พึงรับสั่งให้สร้างกำแพง รับสั่งให้ขุดคูรอบ ตั้งเสาระเนียด

สร้างซุ้มประตู สร้างป้อมต่าง ๆ ไว้ในนคร เป็นอันมาก