ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๒ · หน้า ๑๐๒ · ข้อ 1 2 3 4 5 6
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๒. สีหาสนิยวรรค

หมวดว่าด้วยการถวายแท่นสีหาสน์เป็นต้น

๑. สีหาสนทายกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระสีหาสนทายกเถระ

(พระสีหาสนทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

{๑๓}[๑] เมื่อพระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ

ผู้ทรงเป็นที่พึ่งของสัตว์โลก

ผู้สูงสุดแห่งเทวดาและมนุษย์ เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว

เมื่อปาพจน์๑ แผ่กว้างออกไป

เมื่อศาสนาอันมหาชนรู้กันแล้ว

[๒] ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดีได้ทำพระแท่นสีหาสน์๒

ครั้นทำเสร็จแล้วได้ทำตั่งสำหรับรองพระบาทถวาย

[๓] ในฤดูฝน ข้าพเจ้าได้สร้างเรือนคลุมบนพระแท่นสีหาสน์นั้น

ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น ข้าพเจ้าจึงได้ไปบังเกิดยังสวรรค์ชั้นดุสิต

[๔] บุญกรรมได้สร้างวิมานยาว ๒๔ โยชน์

กว้าง ๑๔ โยชน์ไว้อย่างดีในขณะนั้นเพื่อข้าพเจ้า

[๕] นางเทพกัญญา ๗,๐๐๐ นาง แวดล้อมข้าพเจ้าอยู่ทุกเมื่อ

บุญกรรมได้เนรมิตบัลลังก์ทองไว้อย่างดีในวิมาน

[๖] ยานคือช้าง ยานคือม้า ซึ่งเป็นยานทิพย์

ได้รับการจัดเตรียมไว้แล้ว

ปราสาทและวอก็บังเกิดขึ้นตามต้องการ