ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๒ · หน้า ๓๐๑ · ข้อ 50 51 52 53 54 55
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๕๐] อนึ่ง พระพุทธเจ้า ผู้ทรงแสดงธรรมกาย

ซึ่งเป็นบ่อเกิดแห่งรัตนะทั้งสิ้น

ชนทั้งหลายไม่สามารถจะให้กำเริบได้

ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส

[๕๑] นารทพราหมณ์นั้น ชมเชยพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

พระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้

ด้วย ๓ คาถาเหล่านี้แล้ว ได้เดินไปข้างหน้า

[๕๒] ด้วยจิตที่เลื่อมใสและด้วยการชมเชยพระพุทธเจ้านั้น

ข้าพเจ้าจึงไม่ไปเกิดในทุคติเลย ตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

[๕๓] ในกัปที่ ๑๓๐ นับจากกัปนี้ไป

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าสุมิตตะ

สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

[๕๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอัตถสันทัสสกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อัตถสันทัสสกเถราปทานที่ ๗ จบ

๘. เอกรังสนิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระเอกรังสนิยเถระ

(พระเอกรังสนิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

{๑๔๐}[๕๕] ชนทั้งหลายรู้จักข้าพเจ้าว่าเกสวะ โดยชื่อว่านารทะ

ข้าพเจ้าแสวงหากุศลและอกุศลอยู่