ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๒ · หน้า ๕๒๒ · ข้อ 7 8 9 10 11 12
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๗] ด้วยดอกปทุมดอกเดียวนี้

และด้วยการตั้งเจตนาไว้มั่น

ท่านจะไม่ตกวินิบาตนรกเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

[๘] พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ครั้นตรัสอย่างนี้ ทรงสรรเสริญกรรมของข้าพเจ้าแล้ว

ได้เสด็จไปตามพระประสงค์

[๙] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๑๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระเอกปทุมิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกปทุมิยเถราปทานที่ ๑ จบ

๒. ตีณุปปลมาลิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระตีณุปปลมาลิยเถระ

(พระตีณุปปลมาลิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

{๓๔๔}[๑๑] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นวานรอาศัยอยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา

ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส

ประทับนั่งอยู่ระหว่างภูเขา

[๑๒] ทรงทำทิศทั้งปวงให้สว่างไสว

ดังต้นพญาไม้สาละมีดอกบานสะพรั่ง

ทรงประกอบด้วยพระลักษณะและอนุพยัญชนะ