ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๒ · หน้า ๖๐๓ · ข้อ 168 169 170 171 172 173 174
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

(๓๑. อานิสงส์ของการถวายกรรไกร)

[๑๖๘] ข้าพเจ้าได้ถวายกรรไกรที่มีคมบางซึ่งลับไว้ดีในพระสงฆ์

แล้วได้ญาณเป็นเครื่องตัดกิเลส

ซึ่งบริสุทธิ์ไม่มีอะไรเปรียบปาน

(๓๒. อานิสงส์ของการถวายแหนบ)

[๑๖๙] ข้าพเจ้าได้ถวายแหนบในพระสุคต

และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุด

ย่อมได้ญาณเป็นเครื่องถอนกิเลส

ซึ่งบริสุทธิ์ไม่มีอะไรเทียบเท่า

(๓๓. อานิสงส์ของการถวายยานัตถุ์)

[๑๗๐] ข้าพเจ้าได้ถวายยานัตถุ์ในพระสุคต

และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์

ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๘ ประการ

[๑๗๑] คือข้าพเจ้ามีศรัทธา ๑ มีศีล ๑ มีหิริ ๑

มีโอตตัปปะ ๑ มีสุตะ ๑

มีจาคะ ๑ มีขันติ ๑ มีปัญญา ๑

(๓๔. อานิสงส์ของการถวายตั่ง)

[๑๗๒] ข้าพเจ้าได้ถวายตั่งในพระสุคต

และในพระสงฆ์ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้วได้รับอานิสงส์

ซึ่งสมควรแก่กรรมของข้าพเจ้า ๕ ประการ

[๑๗๓] คือข้าพเจ้าย่อมเกิดในตระกูลสูง เป็นผู้มีโภคสมบัติมาก ๑

ชนทั้งปวงยำเกรงข้าพเจ้า ๑

ชื่อเสียงของข้าพเจ้าฟุ้งขจรไป ๑

[๑๗๔] บัลลังก์สี่เหลี่ยมจัตุรัส ย่อมห้อมล้อมข้าพเจ้าเป็นนิตย์