[๙๒] ข้าพเจ้าละกำเนิดมนุษย์แล้วได้ไปเกิดในกำเนิดเทวดา

วิมานของข้าพเจ้าสวยงาม สูงตระหง่าน เป็นที่รื่นรมย์ใจ

[๙๓] เมื่อข้าพเจ้าออกจากวิมาน

เทวดาทั้งหลายย่อมกั้นฉัตรขาวให้

ข้าพเจ้ากลับได้ความทรงจำในครั้งนั้น

นี้เป็นผลแห่งบุพกรรม

[๙๔] ข้าพเจ้าจุติจากเทวโลกแล้ว ได้มาเกิดเป็นมนุษย์

ในกัปที่ ๑๐๗ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๖ ชาติ

[๙๕] จุติจากกายนั้นแล้วได้ไปสู่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์

ท่องเที่ยวไปโดยลำดับแล้ว ได้มาเกิดเป็นมนุษย์อีก

[๙๖] ชนทั้งหลายได้กั้นฉัตรขาวให้ข้าพเจ้า

ผู้ลงมาปฏิสนธิในครรภ์มารดา

ข้าพเจ้ามีอายุ ๗ ขวบ ก็ได้ออกบวชเป็นบรรพชิต

[๙๗] พราหมณ์มีนามว่าสุนันทะ จบมนตร์

เขาได้ถือฉัตรมีสีดังแก้วผลึกมาถวายพระอัครสาวก

[๙๘] พระสารีบุตรผู้มีความเพียรมาก

ผู้มีวาจาน่าบูชา อนุโมทนาแล้ว

ข้าพเจ้าฟังอนุโมทนาของท่านแล้ว ระลึกถึงบุพกรรมได้

[๙๙] จึงประนมมือ ทำจิตของตนให้เลื่อมใส

ระลึกถึงกรรมเก่าแล้วได้บรรลุอรหัตตผล

[๑๐๐] ลุกจากอาสนะนั้นแล้วประนมมือไว้เหนือเศียรเกล้า