ผู้ไม่ถือมั่นนั้น ว่าเป็นพราหมณ์ เราเรียก

บุคคลผู้องอาจ ผู้ประเสริฐ ผู้แกล้วกล้า

ผู้แสวงหาคุณใหญ่ ผู้ชำนะแล้วโดยวิเศษ

ผู้ไม่หวั่นไหว อาบเสร็จแล้วตรัสรู้แล้วนั้น

ว่าเป็นพราหมณ์ ผู้ใดรู้ญาณเครื่องระลึก

ชาติก่อนได้ เห็นสวรรค์และอบาย และ

บรรลุธรรมเป็นที่สิ้นชาติ เราเรียกผู้นั้นว่า

เป็นพราหมณ์ อันชื่อคือนามและโคตรที่

กำหนดตั้งไว้นี้ เป็นแต่สักว่าโวหารใน

โลก เพราะเกิดขึ้นมาตามชื่อที่กำหนดตั้ง

กันไว้ในกาลนั้น ๆ ทิฐิอันนอนเนื่องอยู่ใน

หทัยสิ้นกาลนาน ของสัตว์ทั้งหลายผู้ไม่รู้

เมื่อสัตว์ทั้งหลายไม่รู้ก็พร่ำกล่าวว่าเป็น

พราหมณ์เพราะชาติ บุคคลจะชื่อว่าเป็น

คนชั่วเพราะชาติก็หาไม่ จะชื่อว่าเป็น

พราหมณ์เพราะชาติก็หาไม่ ที่แท้ ชื่อว่า

เป็นคนชั่วเพราะกรรม ชื่อว่าเป็นพราหมณ์

เพราะกรรม เป็นชาวนาเพราะกรรม เป็น

ศิลปินเพราะกรรม เป็นพ่อค้าเพราะกรรม

เป็นคนใช้เพราะกรรม แม้เป็นโจรก็เพราะ

กรรม แม้เป็นทหารก็เพราะกรรม เป็น

ปุโรหิตเพราะกรรม แม้เป็นพระราชา

ก็เพราะกรรม บัณฑิตทั้งหลายมีปรกติ

เห็นปฏิจจสมุปบาท ฉลาดในกรรมและ