ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก

สรุปโดย AI จากเนื้อหาทั้งเล่ม (๙๔ หัวข้อ) — คลิกเพื่อไปยังหน้าเริ่มต้นของหัวข้อนั้น

1. หน้า ๑–๓๐ วรรคที่ ๔๒ ภัททาลิวรรค (เถราปทาน ๑๐ เรื่อง) หมวดเถราปทานเปิดเล่ม ๓๓ เริ่มด้วยภัททาลิเถราปทาน (พระเถระในภัททาลิสูตร) ตามด้วยเอกฉัตติยะ ติณสูลกฉาทนิยะ มธุมังสทายกะ นาคปัลลวกะ เอกทีปิยะ อุจฉังคปุปผิยะ ยาคุทายกะ ปัตโถทนทายกะ และมัญจทายกะ ล้วนถวายของเล็กน้อยแด่พระพุทธเจ้าในอดีตแล้วบรรลุอรหัตต์
2. หน้า ๓๑–๕๗ วรรคที่ ๔๓ สกิงสัมมัชชกวรรค (เถราปทาน ๑๐ เรื่อง) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ สกิงสัมมัชชก เอกทุสสทายก เอกาสนทายก สัตตกทัมพปุปผิย โกรัณฑปุปผิย ฆฏมัณฑทายก เอกธัมมัสสวนิย(บรรลุอรหัตต์เมื่ออายุ ๗ ขวบ) สุจินติต โสณณกิงกณิย และโสวัณณโกนตริก
3. หน้า ๕๘–๗๔ วรรคที่ ๔๔ เอกวิหาริวรรค (เถราปทาน ๑๐ เรื่อง) เปิดด้วยเอกวิหาริยเถระผู้อยู่ป่าคนเดียวสมัยพระกัสสปพุทธเจ้า ตามด้วยเรื่องถวายของเล็กน้อยต่างๆ เช่น เป่าสังข์บูชาโพธิ์ ถวายผลไม้แด่พระพุทธเจ้าต่างพระองค์
4. หน้า ๗๕–๘๙ วรรคที่ ๔๕ วิเภทกิวรรค (เถราปทาน ๑๐ เรื่อง) ว่าด้วยการถวายพืชผล/ดอกไม้เล็กๆ น้อยๆ แด่พระพุทธเจ้าในอดีต และการสร้างถวายสิ่งของ เช่น พระแท่นสีหาสน์ เรือนโพธิ์ (เรื่องสุดท้ายพรรณนาปราสาททองคำหรูหรา)
5. หน้า ๙๐–๑๐๒ วรรคที่ ๔๖ ชคติทายกวรรค (เถราปทาน ๑๐ เรื่อง) ว่าด้วยการสร้าง/ถวายสิ่งของแด่พระพุทธเจ้าและพระสรีระ เช่น แท่นบูชาโพธิ์ พัดหางนกยูง คบเพลิง ฉลองพระบาท และหลายเรื่องท้ายวรรคเกี่ยวกับบูชาพระสรีระหลังพุทธปรินิพพาน
6. หน้า ๑๐๓–๑๑๖ วรรคที่ ๔๗ สาลกุสุมิยวรรค (เถราปทาน ๑๐ เรื่อง) เปิดด้วยกลุ่มเรื่องบูชาจิตกาธาน/ถวายพระเพลิงพระสรีระพระพุทธเจ้าในอดีต ตามด้วยเรื่องสร้างสะพาน ถวายผลไม้ ปิดท้ายด้วยสยัมปฏิภาณิยเถระ(บทสดุดีพระพุทธคุณ) และนิมิตตพยากรณิยเถระ(อาจารย์ผู้ทำนายแผ่นดินไหวว่าพระพุทธเจ้าจะอุบัติ)
7. หน้า ๑๑๗–๑๓๓ วรรคที่ ๔๘ นฬมาลิวรรค (เถราปทาน ๑๐ เรื่อง) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระ ได้แก่ นฬมาลิย มณิปูชก อุกกาสติก สุมนวีชนิย กุมมาสทายก กุสัฏฐกทายก คิริปุนนาคิย วัลลิการผลทายก ปานธิทายก(พยากรณ์ว่าจะเป็นพระโอรสธรรมของพระโคดม) และปุฬินจังกมิย
8. หน้า ๑๓๔–๑๖๕ วรรคที่ ๔๙ ปังสุกูลวรรค (เถราปทาน ๑๐ เรื่อง, รวมธัมมรุจิเถระ) ว่าด้วยผ้าบังสุกุลและการบูชาต่างๆ โดดเด่นด้วยธัมมรุจิเถราปทาน — เรื่องดราม่า: มาณพเมฆะฟังคำพยากรณ์สุเมธดาบสสมัยพระทีปังกร แต่ภายหลังคบมิตรชั่วฆ่ามารดา ตกนรก เวียนว่ายเป็นปลาติมิงคละจนระลึกได้และบรรลุอรหัตต์เมื่ออายุ ๗ ขวบ และตรณิยเถระ(อดีตชาติเป็นเต่าส่งพระพุทธเจ้าข้ามฟาก)
9. หน้า ๑๖๖–๑๘๓ วรรคที่ ๕๐ กิงกณิปุปผวรรค (เถราปทาน ๑๐ เรื่อง) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระผู้ถวายดอกกระดิ่งทอง ผ้าบังสุกุล รอยพระบาท ดอกทองกวาว ผ้าครึ่งผืน หัวน้ำมันเนย น้ำดื่ม เจดีย์ทราย กุฎีไม้อ้อ และผลมะหาด หน้า ๑๘๓ ปิดท้ายด้วยยอดรวมกลุ่ม ๑๐ วรรคก่อนหน้า (เมตเตยยวรรคเป็นต้น รวม ๑,๔๘๒ คาถา)
10. หน้า ๑๘๔–๒๐๐ วรรคที่ ๕๑ กณิการวรรค (เถราปทาน ๑๐ เรื่อง) ว่าด้วยการถวายดอกกรรณิการ์ บาตรดิน ผลมะลื่น กล้วย มะขวิด มะงั่ว รกฟ้า อโมระ ผลตาล มะพร้าว โดดเด่นด้วยเถราปทานแรกที่พรรณนาวิมานกรรณิการ์อย่างวิจิตร
11. หน้า ๒๐๑–๒๑๕ วรรคที่ ๕๒ ผลทายกวรรค (เถราปทาน ๑๐ เรื่อง) ว่าด้วยนายพรานและผู้อยู่ป่าถวายผลไม้และดอกไม้ต่างๆ รวมสัพพผลทายกเถราปทาน(พราหมณ์วรุณถวายหาบผลไม้ ได้ครองอำนาจเหนือนาค ยักษ์ ครุฑ) และปทุมธาริยเถราปทาน
12. หน้า ๒๑๖–๒๓๖ วรรคที่ ๕๓ ติณทายกวรรค (เถราปทาน ๑๐ เรื่อง) รวมประวัติ ๑๐ พระเถระผู้ถวายหญ้า เวจกุฎี สรณะ ยาหยอดตา ผ้า ไม้แขวนผ้า ดอกไม้ โดดเด่นด้วยโพธิสัมมัชชกเถราปทาน(กวาดใบโพธิ์ ได้อานิสงส์ ๒๐ ประการ) และสุคันธเถระ(สรรเสริญพระกัสสปพุทธเจ้า)
13. หน้า ๒๓๗–๒๘๘ วรรคที่ ๕๔ กัจจายนวรรค (๑๐ พระเถระผู้มีชื่อเสียง) รวมประวัติพระเถระเอตทัคคะ ๑๐ องค์ ได้แก่ มหากัจจายนะ วักกลิ("ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นเห็นเรา") มหากัปปิน ทัพพมัลลบุตร กุมารกัสสป พาหิยะ(ตรัสรู้เร็วที่สุด ถูกแม่โคขวิดตาย) มหาโกฏฐิกะ อุรุเวลกัสสป(ชฎิล ๓ พี่น้อง) ราธะ และโมฆราช(คำสอนเรื่องมองโลกเป็นของว่างเปล่า)
14. หน้า ๒๘๙–๓๓๔ วรรคที่ ๕๕ ภัททิยวรรค (๑๐ พระเถระผู้มีชื่อเสียง) รวมประวัติพระเถระเอตทัคคะ ๑๐ องค์ ได้แก่ ลกุณฏกภัททิยะ กังขาเรวตะ สีวลี(อยู่ในครรภ์ ๗ ปี ๗ วัน เอตทัคคะด้านลาภ) วังคีสะ(กวี-นักทำนายกะโหลก) นันทกะ กาฬุทายี(สหายวัยเด็กเจ้าชายสิทธัตถะ) อภยะ โลมสติยะ(ภัทเทกรัตตสูตร) วนวัจฉะ และจูฬสุคันธะ
15. หน้า ๓๓๕–๓๖๔ วรรคที่ ๕๖ ยสวรรค (๑๑ พระเถระ, ปิดท้ายเถราปทานทั้งหมด) วรรคสุดท้ายของเถราปทาน รวมประวัติพระยสะ(กุลบุตรผู้บวชตามปัญจวัคคีย์) นทีกัสสป คยากัสสป กิมิละ วัชชีบุตร อุตตระ อปรอุตตระ ภัททชิ สิวกะ อุปวานะ(ตำนานสร้างเจดีย์พระธาตุโดยมนุษย์-เทวดา-นาค-ครุฑ) และรัฏฐปาล(สาวกผู้สละทรัพย์ ๘๐ โกฏิ) ปิดด้วย "เถราปทาน จบ" ที่หน้า ๓๖๔
16. หน้า ๓๖๕–๓๘๕ วรรคที่ ๑ สุเมธาวรรค (เถรีอปทาน ๑๐ เรื่อง) เปิดคัมภีร์เถรีอปทาน (ประวัติภิกษุณีในอดีตชาติ) ๑๐ เรื่อง ได้แก่ สุเมธา เมขลทายิกา มัณฑปทายิกา สังกมนทา นฬมาลิกา เอกปิณฑปาตทายิกา กฏัจฉุภิกขทายิกา สัตตอุปปลมาลิกา ปัญจทีปิกา และอุทกทายิกา
17. หน้า ๓๘๖–๓๙๐ เอกูโปสถิกาเถรี-สลฬปุปผิกาเถรี-โมทกทายิกาเถรี (เปิดวรรคที่ ๒ เอกูโปสถิกวรรค) เปิดวรรคที่ ๒ ด้วยเรื่องสั้นๆ ของภิกษุณี ๓ รูป: เอกูโปสถิกา(รักษาอุโบสถศีล) สลฬปุปผิกา(ถวายดอกช้างน้าว) และโมทกทายิกา(ถวายขนมต้ม)
18. หน้า ๓๙๑–๓๙๘ เอกาสนทายิกาเถรี-ปัญจทีปทายิกาเถรี-นฬมาลิกาเถรี พระเอกาสนทายิกา: ปูลาดอาสนะถวายพระสมณะกลางแดด พระปัญจทีปทายิกา: ถวายประทีป ๕ ดวงบูชาโพธิ์ ๗ วัน พระนฬมาลิกา(อีกองค์): อดีตชาติเป็นนางกินนรีถวายพวงมาลัยดอกอ้อ
19. หน้า ๓๙๙–๔๒๕ มหาปชาปตีโคตมีเถริยาปทาน เรื่องสำคัญที่สุดในเถรีอปทาน: พระนางมหาปชาบดีโคตมี (พระมาตุจฉา/มารดาเลี้ยงของพระพุทธเจ้า) พร้อมภิกษุณี ๕๐๐ รูปขอปรินิพพานก่อนพระพุทธเจ้า ทรงอำลาอุบาสิกาและพระอานนท์/ราหุล/นันทะ แสดงฤทธิ์อเนกประการ เข้าฌานปรินิพพาน เกิดแผ่นดินไหว ขบวนแห่ศพด้วยเรือนยอดทอง ๕๐๐ หลัง พระพุทธเจ้าตรัสสอนเรื่องอนิจจัง
20. หน้า ๔๒๖–๔๓๘ เขมาเถริยาปทาน พระเขมาเถรี ผู้เลิศด้านปัญญามาก อดีตพระมเหสีพระเจ้าพิมพิสาร หลงใหลในรูปโฉม ถูกพระพุทธเจ้าเนรมิตหญิงสาวสวยแปรเป็นหญิงชราให้เห็นทุกขัง จึงบรรลุธรรม บวชแล้วบรรลุอรหัตต์ใน ๗ เดือน
21. หน้า ๔๓๘–๔๔๙ อุปปลวัณณาเถริยาปทาน พระอุบลวรรณาเถรี ผู้เลิศด้านฤทธิ์ แสดงปาฏิหาริย์ยกมหาสมุทรและแผ่นดินไว้บนฝ่ามือ อดีตชาติเป็นนางนาคกัญญาบูชาพระปทุมุตตระ และเป็นพระมเหสีอุมมาทันตี ท้าพญามารตอนเป็นพระอรหันต์แล้ว
22. หน้า ๔๕๐–๔๕๕ ปฏาจาราเถริยาปทาน (ปิดวรรคที่ ๒ เอกูโปสถิกวรรค) พระปฏาจาราเถรี ผู้เลิศด้านวินัย เรื่องโศกนาฏกรรมชื่อดัง: หนีตามชายชนบท สูญเสียบุตร ๒ คน สามีถูกงูกัดตาย บิดามารดาพี่ชายตายพร้อมกัน เสียสติแล้วฟังธรรมจากพระพุทธเจ้าจนบรรลุโสดาบันแล้วอรหัตต์ ปิดวรรคที่ ๒ ที่หน้า ๔๕๕
23. หน้า ๔๕๖–๔๖๓ กุณฑลเกสีเถริยาปทาน (เปิดวรรคที่ ๓ กุณฑลเกสีวรรค) อดีตชาติปรารถนาเอตทัคคะด้านขิปปาภิญญา ภพสุดท้ายบิดายกให้เป็นภรรยาโจร โจรคิดฆ่าชิงทรัพย์ นางใช้ปัญญาผลักโจรตกเหว บวชเป็นปริพาชิกาก่อนพบพระพุทธเจ้าแล้วบรรลุอรหัตต์ทันทีที่อุปสมบท
24. หน้า ๔๖๓–๔๖๘ กีสาโคตมีเถริยาปทาน ภพสุดท้ายบุตรตาย พระพุทธเจ้าให้ไปหาเมล็ดพันธุ์ผักกาดจากบ้านที่ไม่มีคนตาย หาไม่พบจึงเข้าใจอนิจจตา บวชบรรลุอรหัตต์ เป็นอุปมาโด่งดังที่สุดเรื่องหนึ่งในพุทธศาสนา
25. หน้า ๔๖๘–๔๗๗ ธรรมทินนาเถริยาปทาน และสกุลาเถริยาปทาน พระธรรมทินนา: ปรารถนาเอตทัคคะด้านธรรมกถึก สามีบรรลุอนาคามีแล้วอนุญาตให้บวช บรรลุอรหัตต์ ตอบปัญหาธรรมแก่อดีตสามีได้ทั้งหมด พระสกุลา: น้องต่างมารดาของพระปทุมุตตระ ได้เอตทัคคะด้านทิพยจักษุจากการถวายประทีป
26. หน้า ๔๗๗–๔๘๔ นันทาเถริยาปทาน (ชนบทกัลยาณี) น้องสาวต่างมารดาของพระพุทธเจ้า ธิดาพระเจ้าสุทโธทนะ หลงในรูปกายตน พระพุทธเจ้าเนรมิตหญิงงามกว่าให้นางเห็นความแก่และเน่าเปื่อยของร่างกายต่อหน้าต่อตา จนคลายความยึดติดและบรรลุอรหัตต์ทันที
27. หน้า ๔๘๔–๔๙๕ โสณาเถริยาปทาน และภัททกาปิลานีเถริยาปทาน พระโสณา: มารดาบุตร ๑๐ คน บวชในวัยชรา ถูกภิกษุณีอื่นทิ้งให้ต้มน้ำคนเดียว ใช้เวลานั้นบรรลุอรหัตต์ พระภัททกาปิลานี: ชายาพระมหากัสสปะ ชีวประวัติคู่ขนานหลายภพ รวมเรื่องถูกสาปกลิ่นตัวเหม็นจากกรรมผลัดบาตรพระปัจเจกพุทธเจ้า
28. หน้า ๔๙๖–๕๐๗ ยโสธราเถริยาปทาน พระยโสธรา(พิมพา) ชายาเดิมของพระโพธิสัตว์ ทูลลาปรินิพพานเมื่อพระชนมายุ ๗๘ ปี แสดงฤทธิ์อลังการ ทวนอดีตชาติเป็นภรรยาพระโพธิสัตว์นับอสงไขยกัป รวมกำเนิดเรื่องนางสุมิตตาถวายดอกบัวร่วมกับสุเมธบัณฑิตแด่พระทีปังกรพุทธเจ้าและคำพยากรณ์การเป็นคู่กัน
29. หน้า ๕๐๗–๕๑๘ เถรี ๑๐,๐๐๐ รูป และเถรี ๑๘,๐๐๐ รูป (ปิดวรรคที่ ๓ กุณฑลเกสีวรรค) ภิกษุณี ๑๐,๐๐๐ รูปมีพระยโสธราเป็นประธาน เล่าอดีตชาติร่วมเป็นภรรยาของสุเมธบัณฑิต บวชแล้วบรรลุอรหัตต์ภายในกึ่งเดือน ตามด้วยภิกษุณีศากยตระกูล ๑๘,๐๐๐ รูปแสดงฤทธิ์ปาฏิหาริย์ต่างๆ ปิดวรรคที่ ๓
30. หน้า ๕๑๙–๕๕๒ วรรคที่ ๔ ขัตติยกัญญาวรรค (ปิดเถรีอปทานทั้งหมด, รวมอัมพปาลี-ปุณณิกา) วรรคสุดท้ายของเถรีอปทาน รวมภิกษุณี ๑๘,๐๐๐+๘๔,๐๐๐ รูปผู้เคยเป็นขัตติยกัญญา/พราหมณกัญญา ตามด้วยเรื่องเด่น: อุปปลทายิกา สิงคาลมาตุ สุกกา อภิรูปนันทา(อุบายเนรมิตหญิงสาว-หญิงชรา-หญิงตาย) อัฑฒกาสี ปุณณิกา(ทาสีโต้แย้งพราหมณ์เรื่องอาบน้ำล้างบาป) อัมพปาลี(หญิงงามเมืองผู้มีชื่อเสียง) และเสลา ปิดท้ายด้วยยอดรวม ๔ วรรค ๑,๓๕๗ คาถา จบเถรีอปทานทั้งหมด
31. หน้า ๕๕๓–๕๖๗ รตนจงกมนกัณฑ์ (เปิดคัมภีร์พุทธวงศ์) ท้าวสหัมบดีพรหมอาราธนาแสดงธรรม ปฐมเทศนา เสด็จโปรดพุทธบิดา แล้วทรงเนรมิตที่จงกรมแก้วเหนือภูเขาสิเนรุแสดงปาฏิหาริย์ พระสารีบุตรนำภิกษุ ๕๐๐ รูปเข้าเฝ้าด้วยฤทธิ์ทูลถามเรื่องอภินิหารการบำเพ็ญบารมี
32. หน้า ๕๖๗–๕๙๑ สุเมธกถา (ว่าด้วยดาบสสุเมธ) สุเมธดาบสสละทรัพย์ออกบวชแสวงหาโมกขธรรม พิจารณาโทษภพชาติด้วยอุปมาหลายข้อ บรรลุอภิญญา พบพระทีปังกรพุทธเจ้า ทอดกายในเปือกตมให้เหยียบ ตั้งจิตปรารถนาพุทธภูมิ ได้รับพุทธพยากรณ์ว่าจะเป็นพระโคดมพุทธเจ้า จากนั้นค้นหาและแจกแจงบารมี ๑๐ ประการทีละข้อพร้อมอุปมา
33. หน้า ๕๙๒–๕๙๖ ๑. ทีปังกรพุทธวงศ์ พระประวัติย่อของพระทีปังกรพุทธเจ้า: การแสดงธรรม การบรรลุธรรม ๓ ครั้ง เมืองรัมมวดี พระชนก-ชนนี พระอัครสาวก พระวรกาย พระชนมายุ และปรินิพพานที่นันทาราม
34. หน้า ๕๙๖–๖๐๑ ๒. โกณฑัญญพุทธวงศ์ พระโพธิสัตว์เป็นพระเจ้าวิชิตาวี ถวายทานแล้วได้รับพยากรณ์ ทรงบวชถวายราชสมบัติ
35. หน้า ๖๐๑–๖๐๗ ๓. มังคลพุทธวงศ์ พระโพธิสัตว์เป็นพราหมณ์สุรุจิ ถวายน้ำนมโคแล้วได้รับพยากรณ์ บวชถวายเรือน
36. หน้า ๖๐๗–๖๑๒ ๔. สุมนพุทธวงศ์ พระโพธิสัตว์เป็นพญานาคชื่ออตุละ ถวายทานแล้วได้รับพยากรณ์ จบที่อังคาราม
37. หน้า ๖๑๓–๖๑๘ ๕. เรวตพุทธวงศ์ พระโพธิสัตว์เป็นพราหมณ์อติเทพ ถวายผ้าห่มแล้วได้รับพยากรณ์ พระบรมสารีริกธาตุแผ่ไปกว้างขวาง ตรัสรู้ที่โคนต้นกากะทิง
38. หน้า ๖๑๘–๖๒๓ ๖. โสภิตพุทธวงศ์ พระโพธิสัตว์เป็นพราหมณ์สุชาตะ ถวายอาหารแล้วได้รับพยากรณ์ ตรัสรู้ที่โคนต้นกากะทิง พระชนมายุ ๙๐,๐๐๐ ปี ปรินิพพานที่สีหาราม
39. หน้า ๖๒๓–๖๒๘ ๗. อโนมทัสสีพุทธวงศ์ พระโพธิสัตว์เกิดเป็นยักษ์ผู้มีฤทธิ์มากถวายอังคาสพระพุทธเจ้าพร้อมสงฆ์ ตรัสรู้ที่ต้นรกฟ้า พระสถูปสูง ๒๕ โยชน์
40. หน้า ๖๒๘–๖๓๓ ๘. ปทุมพุทธวงศ์ พระโพธิสัตว์เกิดเป็นราชสีห์เจ้าแห่งฝูงเนื้อ บันลือสีหนาท ๓ ครั้งถวายสักการะพระพุทธเจ้าขณะทรงเข้าฌานในป่า ตรัสรู้ที่ต้นอ้อยช้างใหญ่
41. หน้า ๖๓๓–๖๓๙ ๙. นารทพุทธวงศ์ ทรงเป็นพระเชษฐโอรสพระเจ้าจักรพรรดิ ตรัสรู้ใต้ต้นอ้อยช้างใหญ่ ทรงกำราบพญานาคขนาดใหญ่และแสดงยมกปาฏิหาริย์ พระโพธิสัตว์เป็นชฎิลมีอภิญญา ๕ ถวายอังคาส
42. หน้า ๖๓๙–๖๔๔ ๑๐. ปทุมุตตรพุทธวงศ์ อุบัติในมัณฑกัป (กัปมีพระพุทธเจ้า ๒ พระองค์) ตัวเลขผู้บรรลุธรรมสูงมาก ทรงปราบเดียรถีย์ให้ตั้งอยู่ในเบญจศีล พระโพธิสัตว์เป็นชฎิลรัฏฐิกะถวายผ้าและภัตตาหาร กรุงหงสวดี
43. หน้า ๖๔๕–๖๔๙ ๑๑. สุเมธพุทธวงศ์ พระพุทธเจ้าองค์นี้ (คนละองค์กับดาบสสุเมธ) ทรงทรมานยักษ์กุมภกรรณ์ พระโพธิสัตว์เป็นมาณพอุตตระถวายทรัพย์ ๘๐ โกฏิทั้งหมดแล้วบวช ตรัสรู้ที่ต้นสะเดา
44. หน้า ๖๕๐–๖๕๕ ๑๒. สุชาตพุทธวงศ์ ตัวเลขผู้บรรลุธรรม/สาวกประชุมสูงมาก พระโพธิสัตว์เป็นพระเจ้าจักรพรรดิเหาะได้ สละราชสมบัติ ๔ ทวีปและแก้ว ๗ ประการแล้วบวช ตรัสรู้ที่ต้นไผ่ใหญ่
45. หน้า ๖๕๖–๖๖๐ ๑๓. ปิยทัสสีพุทธวงศ์ ทรงฝึกช้างโทณมุข พระโพธิสัตว์เป็นมาณพกัสสปะบริจาคทรัพย์ ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิสร้างสังฆาราม ตรัสรู้ที่ต้นกุ่ม
46. หน้า ๖๖๐–๖๖๕ ๑๔. อัตถทัสสีพุทธวงศ์ พระโพธิสัตว์เป็นชฎิลสุสิมะนำดอกไม้ทิพย์จากเทวโลกมาบูชา ตรัสรู้ที่ต้นจำปา พระวรกายสูง ๘๐ ศอก
47. หน้า ๖๖๕–๖๗๐ ๑๕. ธัมมทัสสีพุทธวงศ์ ทรงแนะนำสัญชัยฤๅษี ท้าวสักกะเสด็จเข้าเฝ้า พระโพธิสัตว์เป็นท้าวสักกปุรินททะบูชาด้วยของหอมและดนตรีทิพย์ ตรัสรู้ที่มฤคทายวัน
48. หน้า ๖๗๐–๖๗๔ ๑๖. สิทธัตถพุทธวงศ์ พระโพธิสัตว์เป็นดาบสมงคลถวายผลหว้า ตรัสรู้ที่ต้นกรรณิการ์ พระวรกายสูง ๖๐ ศอก ปรินิพพานที่อโนมาราม (หมายเหตุ: ไม่พบบรรทัดปิดท้าย "...จบ" ต่างจากบทอื่นในกลุ่มนี้ที่มีชัดเจน อาจเป็นช่องว่างเล็กน้อยของแหล่งข้อมูล ไม่กระทบเนื้อหาที่ปรากฏ)
49. หน้า ๖๗๕–๖๘๐ ๑๗. ติสสพุทธวงศ์ พระโพธิสัตว์เป็นกษัตริย์สุชาตะสละโภคะบวชเป็นฤๅษี ถือดอกไม้ทิพย์เข้าเฝ้า ทรงบำเพ็ญเพียรเพียงครึ่งเดือนก่อนตรัสรู้ (สั้นผิดปกติ)
50. หน้า ๖๘๐–๖๘๔ ๑๘. ปุสสพุทธวงศ์ พระประวัติพระปุสสพุทธเจ้าตามสูตรมาตรฐานพุทธวงศ์
51. หน้า ๖๘๕–๖๙๐ ๑๙. วิปัสสีพุทธวงศ์ พระประวัติพระวิปัสสีพุทธเจ้าตามสูตรมาตรฐานพุทธวงศ์
52. หน้า ๖๙๐–๖๙๕ ๒๐. สิขีพุทธวงศ์ พระประวัติพระสิขีพุทธเจ้าตามสูตรมาตรฐานพุทธวงศ์
53. หน้า ๖๙๕–๗๐๑ ๒๑. เวสสภูพุทธวงศ์ พระประวัติพระเวสสภูพุทธเจ้าตามสูตรมาตรฐานพุทธวงศ์
54. หน้า ๗๐๑–๗๐๖ ๒๒. กกุสันธพุทธวงศ์ พระประวัติพระกกุสันธพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าองค์แรกในภัทรกัปปัจจุบัน
55. หน้า ๗๐๖–๗๑๑ ๒๓. โกนาคมนพุทธวงศ์ พระประวัติพระโกนาคมนพุทธเจ้าตามสูตรมาตรฐานพุทธวงศ์
56. หน้า ๗๑๑–๗๑๘ ๒๔. กัสสปพุทธวงศ์ พระประวัติพระกัสสปพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าองค์ก่อนพระโคดมโดยตรงในภัทรกัป
57. หน้า ๗๑๘–๗๒๑ ๒๕. โคตมพุทธวงศ์ พระประวัติพระโคตมพุทธเจ้า องค์ปัจจุบัน ตรัสเล่าประวัติของพระองค์เองปิดท้ายสาย ๒๕ พระพุทธเจ้า
58. หน้า ๗๒๑–๗๒๔ พุทธปกิณณกกัณฑ์ เรื่องเบ็ดเตล็ด ลำดับกัปของพระพุทธเจ้า ๒๕ พระองค์ตั้งแต่ตัณหังกรถึงกัสสปะ และพยากรณ์พระเมตไตรยพุทธเจ้าในอนาคต
59. หน้า ๗๒๔–๗๒๖ ธาตุภาชนียกถา (ปิดท้ายพุทธวงศ์) การแบ่งพระบรมสารีริกธาตุพระโคตมพุทธเจ้า ๘ ทะนาน และที่ประดิษฐานบริขาร ปิดท้ายคัมภีร์พุทธวงศ์ทั้งหมด
60. หน้า ๗๒๗–๗๒๘ อกิตติจริยา (เปิดคัมภีร์จริยาปิฎก, ทานบารมี) หัวคัมภีร์จริยาปิฎก ขึ้นต้นทานบารมีด้วยเรื่องอกิตติดาบสให้ใบหมากเม่าแก่พราหมณ์ (ท้าวสักกะแปลง)
61. หน้า ๗๒๘–๗๒๙ สังขพราหมณจริยา สังขพราหมณ์ถวายร่มและรองเท้าแก่พระปัจเจกพุทธเจ้า
62. หน้า ๗๒๙–๗๓๐ กุรุธรรมจริยา พระเจ้าธนัญชัยกุรุราชพระราชทานพญาช้างอัญชันแก่พราหมณ์กาลิงคะ
63. หน้า ๗๓๑–๗๓๒ มหาสุทัสสนจริยา พระเจ้าจักรพรรดิมหาสุทัสสนะประกาศให้ทานทุกวันตลอดพระชนม์ชีพ
64. หน้า ๗๓๒ มหาโควินทจริยา มหาโควินทพราหมณ์ปุโรหิต ๗ แคว้นให้มหาทาน
65. หน้า ๗๓๒–๗๓๓ เนมิราชจริยา พระเจ้าเนมิราชสร้างโรงทาน ๔ แห่งเลี้ยงคนและสัตว์
66. หน้า ๗๓๓–๗๓๔ จันทกุมารจริยา พระจันทกุมารรอดจากพิธีบูชายัญแล้วบำเพ็ญมหาทาน
67. หน้า ๗๓๔–๗๓๖ สิวิราชจริยา พระเจ้าสิวิควักดวงตาถวายพราหมณ์ (ท้าวสักกะแปลง)
68. หน้า ๗๓๖–๗๔๓ เวสสันตรจริยา เรื่องพระเวสสันดรฉบับกลอน: ประสูติ ให้ช้างปัจจัยนาค ถูกเนรเทศ ให้บุตรแก่ชูชก ให้มัทรีแก่ท้าวสักกะแปลง แผ่นดินไหว ๗ ครั้ง จบด้วยเสด็จกลับกรุง เป็นบทกลอนสรุปมหาเวสสันดรชาดกทั้งเรื่อง จุดไคลแม็กซ์ของหมวดทานบารมี
69. หน้า ๗๔๓–๗๔๕ สสปัณฑิตจริยา (ปิดวรรคที่ ๑ อกิตติวรรค/ทานบารมี) กระต่ายสละกายกระโดดเข้ากองไฟถวายเป็นอาหารแด่พราหมณ์ (ท้าวสักกะแปลง) ต้นเรื่อง "พระจันทร์มีรูปกระต่าย" ปิดหมวดทานบารมี รวม ๑๐ จริยา
70. หน้า ๗๔๖–๗๔๗ มาตุโปสกจริยา (เปิดวรรคที่ ๒ หัตถินาควรรค/ศีลบารมี) ช้างเลี้ยงมารดายอมถูกจับแต่รักษาศีลไม่โกรธ เปิดหมวดศีลบารมี
71. หน้า ๗๔๗–๗๔๘ ภูริทัตตจริยา ภูริทัตตนาคราชสมาทานศีลถูกพราหมณ์อาลัมพานะจับใส่ตะกร้าแต่ไม่โกรธ
72. หน้า ๗๔๘–๗๔๙ จัมเปยยจริยา จัมเปยยกนาคราชถูกหมองูจับเล่นแต่รักษาศีลไม่ทำร้าย
73. หน้า ๗๔๙–๗๕๐ จูฬโพธิจริยา จูฬโพธิปริพาชกข่มความโกรธเมื่อพระราชาแย่งภรรยาเก่าที่บวชด้วยกัน
74. หน้า ๗๕๐–๗๕๒ มหิสราชจริยา พญากระบืออดกลั้นไม่ฆ่าลิงที่มาเบียดเบียนซ้ำๆ
75. หน้า ๗๕๒–๗๕๓ รุรุราชจริยา พญาเนื้อรุรุช่วยชายตกน้ำแล้วยอมพลีตนต่อพระราชาแทนคนอกตัญญู
76. หน้า ๗๕๓–๗๕๔ มาตังคจริยา ชฎิลมาตังคะถูกพราหมณ์แช่งแต่ไม่โกรธตอบ
77. หน้า ๗๕๔–๗๕๕ ธัมมเทวปุตตจริยา ธรรมเทพบุตรระงับใจไม่ทำลายอธรรมวาทีเทพบุตรคู่ปรับ
78. หน้า ๗๕๕–๗๕๖ ชยทิสจริยา อลีนสัตตกุมารยอมพลีตนแทนพระราชบิดาแก่พระยาโปริสาท
79. หน้า ๗๕๖–๗๕๗ สังขปาลจริยา (ปิดวรรคที่ ๒ หัตถินาควรรค/ศีลบารมี) สังขปาลนาคราชอดทนถูกพรานทำร้ายโดยไม่โกรธ ปิดหมวดศีลบารมี
80. หน้า ๗๕๘–๗๕๙ ยุธัญชยจริยา (เปิดวรรคที่ ๓, เนกขัมมบารมี) ยุธัญชัยกุมารสละราชสมบัติออกบวชเมื่อเห็นน้ำค้างระเหย เปิดวรรคที่ ๓ (เนกขัมมะ-สัจจะ-อธิษฐาน-เมตตา-อุเบกขา)
81. หน้า ๗๕๙–๗๖๑ โสมนัสสจริยา พระโสมนัสสกุมารเปิดโปงดาบสโกงแล้วสละราชสมบัติออกบวช
82. หน้า ๗๖๑–๗๖๒ อโยฆรจริยา พระอโยฆรราชกุมารเบื่อหน่ายราชสมบัติหลังเติบโตในเรือนเหล็ก
83. หน้า ๗๖๒–๗๖๓ ภิงสจริยา ภิงสพราหมณ์พร้อมพี่น้อง ๗ คนและบิดามารดาพากันออกบวช
84. หน้า ๗๖๓–๗๖๔ โสณนันทปัณฑิตจริยา โสณบัณฑิตชักชวนน้องนันทะและบิดามารดาออกบวช
85. หน้า ๗๖๔–๗๖๖ มูคปักขจริยา (อธิษฐานบารมี) พระเตมีย์ (มูคปักข) แสร้งเป็นใบ้-หนวก-ง่อย ๑๖ ปีเพื่อหนีราชสมบัติ ไม่ทำลายการอธิษฐาน
86. หน้า ๗๖๖–๗๖๗ กปิลราชจริยา และสัจจสวหยปัณฑิตจริยา (สัจจบารมี) พญาวานรลวงจระเข้ด้วยวาจาสัตย์ และดาบสสัจจะสร้างสามัคคีด้วยคำสัตย์
87. หน้า ๗๖๗–๗๖๘ วัฏฏกโปตกจริยา ลูกนกคุ่มยังบินไม่ได้ทำสัจจกิริยาดับไฟป่า
88. หน้า ๗๖๘–๗๗๐ มัจฉราชจริยา พญาปลาทำสัจจกิริยาขอฝนช่วยหมู่ญาติในสระที่แห้งขอด
89. หน้า ๗๗๐–๗๗๑ กัณหทีปายนจริยา ดาบสกัณหทีปายนะทำสัจจกิริยารักษาเด็กถูกงูพิษกัดให้หาย
90. หน้า ๗๗๑–๗๗๒ สุตโสมจริยา พระเจ้าสุตโสมรักษาสัจจ์ยอมกลับไปหาพระยาโปริสาทตามสัญญา
91. หน้า ๗๗๒–๗๗๓ สุวัณณสามจริยา (เมตตาบารมี) สุวรรณสามดาบสอยู่ร่วมกับสัตว์ป่าอย่างสงบด้วยกำลังเมตตา
92. หน้า ๗๗๓–๗๗๔ เอกราชจริยา พระเจ้าเอกราชแผ่เมตตาแม้ต่อผู้แย่งชิงราชสมบัติ
93. หน้า ๗๗๔–๗๗๕ มหาโลมหังสจริยา (อุเบกขาบารมี, ปิดวรรคที่ ๓ และจริยาปิฎกทั้งหมด) มหาโลมหังสบัณฑิตวางเฉยเสมอกันทั้งต่อผู้ให้สุขและผู้ให้ทุกข์ ปิดวรรคที่ ๓ พร้อมคาถาสรุปเนกขัมมะ-ขันติ-เมตตา-อุเบกขา และปิดหมวดจริยาทั้งหมด (นิเทสแห่งเนกขัมมบารมีเป็นต้น จบ)
94. หน้า ๗๗๖–๗๗๘ สโมธานกถา (ปิดท้ายจริยาปิฎกและเล่ม ๓๓) บทปิดท้ายจริยาปิฎกและเล่ม ๓๓ ทั้งเล่ม: พระพุทธเจ้าตรัสสรุปบารมี ๑๐-อุปบารมี ๑๐-ปรมัตถบารมี ๑๐ รวม ๓๐ ทัศ อ้างอิงชาติต่างๆ (สิวิราช เวสสันดร อกิตติ ช้างฉัททันต์ มโหสถ วิธูรบัณฑิต ธรรมปาลกุมาร ขันติวาที สสบัณฑิต สุตโสม มูคปักข โลมหังสบัณฑิต) ลงท้าย "เราบำเพ็ญบารมีทุกอย่าง ไม่ยิ่งไม่หย่อน เป็นบารมี ๑๐ ประการฉะนี้แล / สโมธานกถา จบ" — ยืนยันจบเล่มสมบูรณ์ ไม่ถูกตัดทอน