ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๓ · หน้า ๓๒ · ข้อ 7 8 9 10 11 12 13
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๗] ข้าพเจ้าไม่มีโรคเรื้อน ฝี โรคกลาก

โรคลมบ้าหมู คุดทะราด หิดเปื่อย และหิดด้าน

นี้เป็นผลแห่งการกวาด

[๘] ความเศร้าโศก ความเร่าร้อนไม่มีในหทัยของข้าพเจ้า

จิตของข้าพเจ้าเที่ยงตรง ไม่วอกแวก

นี้เป็นผลแห่งการกวาด

[๙] ข้าพเจ้าเข้าถึงสมาธิ ใจก็บริสุทธิ์

สมาธิที่ข้าพเจ้าปรารถนาย่อมสำเร็จแก่ข้าพเจ้า

[๑๐] ข้าพเจ้าไม่กำหนัดในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด

ไม่ขัดเคืองในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความขัดเคือง

และไม่ลุ่มหลงในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความลุ่มหลง

นี้เป็นผลแห่งการกวาด

[๑๑] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการกวาด(บริเวณที่ตรัสรู้)

[๑๒] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๑๓] การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ