ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๓ · หน้า ๓๙๑ · ข้อ 37 38 39 40 41 42 43 44
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๔. เอกาสนทายิกาเถริยาปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระเอกาสนทายิกาเถรี

(พระเอกาสนทายิกาเถรี เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

{๑๕๔} [๓๗] ครั้งนั้น หม่อมฉันได้เป็นหญิงร้อยพวงมาลัยอยู่ในกรุงหงสวดี

มารดาบิดาของหม่อมฉันไปทำงาน

[๓๘] หม่อมฉันได้เห็นพระสมณะกำลังเดินไปตามถนน

ในเวลาเที่ยงวัน จึงได้ปูลาดอาสนะถวาย

[๓๙] ครั้นปูลาดอาสนะด้วยผ้าโกเชาว์อันวิจิตรเป็นต้นแล้ว

เป็นผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดีกล่าวดังนี้ว่า

[๔๐] ‘ภูมิภาคร้อนระอุ เวลาเที่ยงวัน

ลมก็ไม่รำเพยพัด และเวลาก็จะล่วงเลยแล้ว

[๔๑] ข้าแต่พระมหามุนี อาสนะนี้หม่อมฉันปูลาดไว้เพื่อพระองค์

ขอพระองค์ได้โปรดอนุเคราะห์ นั่งบนอาสนะของหม่อมฉันเถิด’

[๔๒] พระสมณะผู้ฝึกตนดีแล้ว มีใจบริสุทธิ์ ได้นั่งบนอาสนะนั้น

หม่อมฉันรับบาตรของท่านแล้ว ได้ถวายบิณฑบาตตามที่ตนหุงต้มไว้

[๔๓] ด้วยกรรมที่หม่อมฉันได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น

หม่อมฉันละกายมนุษย์แล้ว

จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๔๔] ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

วิมานสูง ๖๐ โยชน์ กว้าง ๓๐ โยชน์

ซึ่งบุญกรรมเนรมิตสร้างขึ้นอย่างสวยงาม