ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๓ · หน้า ๑๓๗ · ข้อ 16 17 18 19 20 21 22 23
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๑๖] ความเป็นพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกนี้หาได้ยาก

เหมือนหาดอกมะเดื่อที่ดี เหมือนหากระต่ายในดวงจันทร์

หรือเหมือนหาน้ำมันกา๑

[๑๗] พระพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้นในโลกแล้ว

แม้ความเป็นมนุษย์ก็หาได้ยาก เมื่อทั้ง ๒ อย่างมีอยู่

แต่การได้สดับพระสัทธรรมก็หาได้ยากยิ่ง

[๑๘] พระพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้นในโลกแล้ว

ความเจริญจักมีแก่พวกเราผู้ได้ดวงตา มาเถิดท่านทั้งหลาย

เราทุกคนจักไปยังสำนักของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

[๑๙] ศิษย์ทุกคนสะพายคนโทน้ำ นุ่งผ้าหนังสัตว์ที่มีเล็บ

ในครั้งนั้น พวกเขาเกล้าชฎาและหาบบริขารพากันออกจากป่าใหญ่

[๒๐] พวกเขาทอดสายตาดูประมาณชั่วแอก

แสวงหาประโยชน์สูงสุด เดินมาเหมือนลูกช้าง

เป็นผู้ไม่สะดุ้ง ดุจพญาไกรสรราชสีห์

[๒๑] พวกเขาไม่มีความสะดุ้ง หมดความละโมบ

มีปัญญารักษาตน มีความประพฤติสงบ

เที่ยวไปพร้อมด้วยเสบียงกรังเข้าไปใกล้พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

[๒๒] ในระยะทาง ๑ โยชน์ครึ่ง ข้าพเจ้าได้เกิดเจ็บป่วยขึ้น

จึงระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุดแล้วสิ้นชีวิตในที่นั้น

[๒๓] ในกัปที่ ๙๔ (นับจากกัปนี้ไป)

ข้าพเจ้าได้สัญญาในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการได้สัญญาในพระพุทธเจ้า