ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๓ · หน้า ๕๖ · ข้อ 163 164 165 166 167 168
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๑๖๓] ข้าพเจ้ารื่นรมย์อยู่ในเทวโลกตลอด ๑๕ กัป

และได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๓ ชาติ

[๑๖๔] จะเป็นเวลากลางวันหรือกลางคืนก็ตาม

เมื่อข้าพเจ้าเดินหรือยืนอยู่

คนทั้งหลายถือเอาธงชัยทองคำยืนอยู่ข้างหน้าข้าพเจ้า

[๑๖๕] ข้าพเจ้าได้ธงชัยทองคำมา

เพราะการถวายกะโหลกน้ำเต้าแด่พระพุทธเจ้า

สักการะที่ทำไว้ในท่านผู้คงที่ทั้งหลาย

ถึงจะน้อยก็ย่อมเป็นของไพบูลย์

[๑๖๖] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ถวายกะโหลกน้ำเต้าไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายกะโหลกน้ำเต้า

[๑๖๗] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๑๖๘] การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ