ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๓ · หน้า ๕๗๕ · ข้อ 60 61 62 63 64 65 66 67
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เหตุที่จะทำให้สำเร็จพระอรหันต์ได้ในชาตินั้น ๑

การได้เห็นพระศาสดา ๑ การบรรพชา ๑

ความถึงพร้อมแห่งคุณ(คือสมาบัติ ๘ และอภิญญา ๕) ๑

อธิการคือการทำให้ยิ่ง ๑ ความเป็นผู้มีฉันทะ ๑

[๖๐] พระพุทธเจ้าพระนามว่าทีปังกร

ผู้ทรงรู้แจ้งโลก สมควรรับเครื่องบูชา

ประทับยืนอยู่เหนือศีรษะเรา ตรัสพระดำรัสนี้ว่า

[๖๑] ‘เธอทั้งหลายจงดูชฎิลดาบสนี้ ผู้มีตบะแก่กล้า

ในกัปอันประมาณมิได้นับจากกัปนี้ไป

เขาจักเป็นพระพุทธเจ้าในโลก

[๖๒] พระตถาคตได้เสด็จออกจากกรุงกบิลพัสดุ์ที่น่ารื่นรมย์

ทรงเริ่มตั้งความเพียรบำเพ็ญทุกรกิริยา

[๖๓] พระตถาคตจักประทับนั่งที่โคนต้นอชปาลนิโครธ

ทรงรับข้าวปายาสในที่นั้นแล้ว

เสด็จไปยังแม่น้ำเนรัญชรา

[๖๔] พระชินเจ้าพระองค์นั้น จักเสวยข้าวปายาส

ที่ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา แล้วเสด็จไปที่โคนต้นโพธิ์

ตามหนทางอันประเสริฐที่ตกแต่งไว้แล้ว

[๖๕] จากนั้น พระองค์ผู้มีพระยศยิ่งใหญ่

จักทำประทักษิณโพธิมัณฑ์อันยอดเยี่ยมแล้ว

ตรัสรู้ที่โคนต้นอัสสัตถพฤกษ์

[๖๖] พระมารดาผู้ให้กำเนิดพระชินเจ้าพระองค์นี้

จักมีพระนามว่ามายา พระบิดาจักมีพระนามว่าสุทโธทนะ

พระชินเจ้าพระองค์นี้จักมีพระนามว่าโคดม

[๖๗] พระโกลิตเถระและพระอุปติสสเถระ