ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๓ · หน้า ๓๘๑ · ข้อ 97 98 99 100 101 102 103 104 105
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๙๗] ประทีป ๕ ดวง โชติช่วงล้อมรอบอาสนะ

ครั้งนั้น ประทีปของหม่อมฉันโชติช่วงอยู่จนอาทิตย์อุทัย

[๙๘] ด้วยกรรมที่หม่อมฉันได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น

หม่อมฉันละกายมนุษย์แล้ว

จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๙๙] วิมานที่บุญกรรมสร้างขึ้นอย่างสวยงามเพื่อหม่อมฉัน

ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์นั้น เรียกว่าปัญจทีปวิมาน

สูง ๑๐๐ โยชน์ กว้าง ๖๐ โยชน์

[๑๐๐] ประทีปนับไม่ถ้วนส่องสว่างล้อมรอบหม่อมฉันอยู่

ทั่วทั้งเทววิมานโชติช่วงด้วยแสงประทีป

[๑๐๑] หม่อมฉันนั่งหันหน้าไปทางทิศบูรพา

ถ้าปรารถนาจะดู ก็จะเห็นได้ทุกอย่างด้วยจักษุ

ทั้งในเบื้องบน เบื้องล่าง และเบื้องขวาง

[๑๐๒] หม่อมฉันปรารถนาจะเห็นกรรมดีและกรรมชั่ว

ที่คนทำแล้วในที่มีประมาณเท่าใด ที่มีประมาณเท่านั้น

ย่อมไม่มีต้นไม้หรือภูเขามากางกั้นได้

[๑๐๓] หม่อมฉันได้เป็นพระมเหสีของท้าวเทวราช ๘๐ พระองค์

และได้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๐๐ พระองค์

[๑๐๔] หม่อมฉันเกิดในกำเนิดใด ๆ

คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม

ในกำเนิดนั้น ๆ ประทีปนับแสนดวงส่องแสงล้อมรอบหม่อมฉัน

[๑๐๕] หม่อมฉันจุติจากเทวโลกแล้ว เกิดในครรภ์มารดา