ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๔ · หน้า ๑๔๒ · ข้อ 442
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ของโลกที่บูชากัน เป็นรูปที่ให้เกิดความสรรเสริญ

เพราะบุญทั้งหลายที่ได้บำเพ็ญไว้ เป็นที่ชื่นชมแห่ง

วงศ์โอกกากราช โดยกาลไม่นานนัก ชราก็จักมาย่ำยี

ลูกจงละเรือนและรูปที่บัณฑิตตำหนิ ประพฤติพรหม-

จรรย์เถิด ข้าพเจ้ายังหลงใหลในความเป็นสาวแห่งรูป

ได้ฟังพระดำรัสของพระมารดาแล้ว ก็บวชเป็นบรรพ

ชิตด้วยร่างกาย แต่มิได้บวชด้วยใจ ข้าพเจ้าระลึกถึง

ตัวเอง จึงพากเพียรเล่าเรียนฌานเป็นอันมาก พระ

มารดาก็ตรัสเตือนให้ประพฤติธรรม แต่ข้าพเจ้ามิได้

ขวนขวายในเรื่องนั้น ลำดับนั้นพระพิชิตมารผู้ทรง

พระมหากรุณา ทอดพระเนตรเห็นข้าพเจ้าซึ่งมีผิวหน้า

ดังดอกบัว ทรงเนรมิตหญิงงามน่าทัศนางามรุ่งเรือง

มีรูปงามกว่าข้าพเจ้าเสียอีกให้ข้าพเจ้าเห็น ด้วยอานุ-

ภาพของพระองค์เพื่อให้ข้าพเจ้าเบื่อหน่ายในรูป ข้าพ-

เจ้าเป็นคนสวย เห็นหญิงนั้นซึ่งมีร่างกายสวยยิ่งกว่า

จึงคิดว่า เราเห็นหญิงมนุษย์ดังนี้ มีผลดี และเป็น

ลาภนัยน์ตาของเรา เชิญเถิดแม่คนงาม แม่จงบอกสิ่ง

ที่ต้องประสงค์แก่ฉัน แม่จงบอกตระกูลชื่อและโคตร

ของแม่ ซึ่งเป็นที่รักของแม่แก่ฉันเถิด เวลานี้ไม่ใช่

เวลาแห่งปัญหานะคนสวย แม่จงให้ฉันอยู่บนตักอวัย-

วะทั้งหลายของฉันจะทับอยู่ จงให้ฉันหลับสักครู่เถิด

ต่อแต่นั้นแม่คนสวย พึงนอนเอาศีรษะไว้บนตักของ