ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๔ · หน้า ๓๐๑ · ข้อ 464
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ข้าพเจ้าครรภ์แก่ใกล้คลอด เดินทางไปยังไม่ทัน

ถึงเรือนตน ก็คลอดบุตรที่ระหว่างทาง พบสามีตาย

บุตรทั้งสองก็ตาย สามีก็ตายเสียที่ทางเปลี่ยว ข้าพเจ้า

กลายเป็นคนยากไร้ มารดาบิดาและพี่ชาย ถูกเผาบน

เชิงตะกอนเดียวกัน เมื่อตระกูลเสื่อมตกเป็นคนยากไร้

ข้าพเจ้าต้องเสวยทุกข์หาประมาณมิได้ น้ำตาของ

ข้าพเจ้าไหลตลอดมาหลายพันชาติ.

ข้าพเจ้าอยู่ท่ามกลางสุสาน แม้เนื้อบุตรก็ต้องกิน

ข้าพเจ้ามีตระกูลเสื่อมแล้ว สามีตายแล้ว [เป็นหม้าย]

คนทั้งปวงติเตียนแล้วก็ได้บรรลุอมตธรรม.

อริยมรรคมีองค์ ๘ อันให้ถึงอมตธรรมข้าพเจ้า

ก็อบรมแล้ว แม้พระนิพพานก็กระทำให้แจ้งแล้ว

ข้าพเจ้าได้พบกระจกธรรมแล้ว.

ข้าพเจ้าตัดความโศกศัลย์ได้แล้ว ปลงภาระแล้ว

กระทำกรณียะเสร็จแล้ว ข้าพเจ้าชื่อกีสาโคตมีเถรี ผู้

มีจิตหลุดพ้นแล้วกล่าวคำนี้ไว้.

จบ กีสาโคตมีเถรีคาถา

จบ เอกาทสนิบาต