ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๔ · หน้า ๗๑ · ข้อ 428
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

จะนั่งใกล้ประตู จักบูชาพระมหามุนีสัมพุทธเจ้าใน

เวลาที่เสด็จมา พระพิชิตมารงามดังต้นรกฟ้า หรือดัง

พญาไกรสรมฤคราช พร้อมด้วยภิกษุสงฆ์เสด็จมาตาม

ถนน ข้าพเจ้าเห็นพระรัศมีของพระพุทธองค์แล้ว ร่า

เริง สลดใจ ยังไม่ทันถึงประตู ก็บูชาพระพุทธเจ้าผู้

ประเสริฐสุด ข้าพเจ้าทำดอกอุบลบานเต็มที่ ๗ ดอก

เป็นที่กันแดดในอัมพร ดอกอุบลเหล่านั้นกันแดดอยู่

เหนือพระเศียรของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริง

ดีใจ ปลื้มใจ ประคองอัญชลี ทำจิตให้เลื่อมใสใน

กาลนั้น ได้ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เหมือนศีรษะของ

ข้าพเจ้า เขากั้นเศวตฉัตรขนาดใหญ่ กลิ่นทิพย์หอม

ฟุ้งไป นี้เป็นผลแห่งดอกอุบล ๗ ดอก บางครั้งเมื่อ

หมู่ญาตินำข้าพเจ้าไป ครั้งนั้นเศวตฉัตรขนาดใหญ่ก็

กันแดดไว้ตลอดไปถึงบริษัทของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้

เป็นมเหสีของเทวราช ๗๐ องค์ เป็นอิสระในที่ทั้ง

ปวง ท่องเที่ยวไปในภพน้อยใหญ่ ได้เป็นมเหสีของ

พระเจ้าจักรพรรดิ ๖๓ องค์ ชนทั้งปวงประพฤติตาม

ข้าพเจ้า ข้าพเจ้ามีวาจาน่าเชื่อถือ ผิวพรรณของข้าพ-

เจ้าเหมือนดอกอุบล และกลิ่นหอมฟุ้งไป ข้าพเจ้าไม่

รู้จักทุคติ นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้า

ฉลาดในอิทธิบาท ยินดีในการเจริญโพชฌงค์ บรรลุ

อภิญญาบารมี นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ข้าพเจ้าฉลาดในสติปัฎฐาน มีสมาธิฌานเป็นโคจร