ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๔ · หน้า ๖๒ · ข้อ 426
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ของพระศาสดา ได้ศรัทธา ได้เป็นอุบาสิกา เวลาต่อมานางบวชในสำนักของ พระมหาปชาบดีเถรี เจริญวิปัสสนาอยู่ไม่นานนักก็ได้บรรลุพระอรหัต เพราะ เหตุนั้น ท่านจึงกล่าวไว้ในอปทานว่า๑

ในพระนครพันธุมดี มีกษัตริย์พระนามว่า พัน-

ธุมราช ข้าพเจ้าเป็นมเหสีของท้าวเธอ ประพฤติร่วม

กัน ในกาลนั้นข้าพเจ้าอยู่ในที่ลับนั่งคิดอย่างนี้ว่า บุญ

กุศลที่จะพาเราไปไม่ได้ทำไว้เลย เราจะต้องตกนรกที่

มีความเร่าร้อนมาก ทั้งเผ็ดร้อนร้ายแรงแสนทารุณเป็น

แน่ เราไม่สงสัยในเรื่องนี้ ข้าพเจ้าเข้าเฝ้าพระราชา

กราบทูล คำนี้ว่า ขอพระองค์โปรดประทานสมณะองค์

หนึ่งแก่หม่อมฉัน หม่อมฉันจักให้ท่านฉัน พระเจ้าข้า

พระราชาผู้ใหญ่ได้ประทานสมณะผู้อบรมอินทรีย์แล้ว

แก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารับบาตรของท่านเอาภัตตาหาร

อย่างประณีตใส่จนเต็ม ครั้นให้เต็มแล้วได้ทำภัตตาหาร

และของหอมเครื่องลูบไล้อย่างประณีต ปิดด้วยตาข่าย

แล้วเอาผ้าเหลืองคลุมไว้ ข้าพเจ้าระลึกถึงเรื่องนั้นเป็น

อารมณ์ของข้าพเจ้าตลอดชีวิต ทำจิตให้เลื่อมใสใน

เรื่องนั้น ได้ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ได้เป็นมเหสีของ

เทวราช ๓๐ องค์ สิ่งที่ใจปรารถนาได้เกิดแก่ข้าพเจ้า

สมปรารถนา ข้าพเจ้าได้เป็นมเหสีของพระเจ้าจักร-

พรรดิ ๒๐ องค์ ข้าพเจ้าสร้างสรรค์ตนเองท่องเที่ยวไป

ในภพน้อยใหญ่ ข้าพเจ้าพ้นจากเครื่องผูกพันทุกอย่าง

๑. ขุ. ๓๓/ข้อ ๑๔๖ เอกปิณฑปาตทายิกาเถรีอปทาน.