เที่ยวอยู่ในสังสารวัฏ ที่มีเงื่อนต้นเงื่อนปลายตามไปไม่รู้

แล้ว แผ่นดินทั้งหลายทำเป็นก้อนขนาดเมล็ดพุทรา ก็

มากไม่พอกับจำนวนแม่และยายทั้งหลาย.

โปรดทรงระลึกถึงหญ้า ไม้ กิ่งไม้ ใบไม้ที่พระผู้

มีพระภาคเจ้าทรงน้อมนำมาเปรียบเทียบเพราะสังสาร-

วัฏมีเงื่อนต้นเงื่อนปลายตามไปไม่รู้แล้ว ท่อนไม้ทั้ง

หลาย ขนาด ๔ องคุลี ก็มากไม่เท่ากับจำนวนพ่อและ

ปู่ทั้งหลาย.

โปรดทรงระลึกถึงเต่าตาบอด และซ่องแอก อัน

หมุนไปทิศบูรพา และทิศอื่น ๆ อีกในมหาสมุทร มา

สวมหัวเต่าตาบอดตัวนั้น เปรียบเทียบในการได้อัต-

ภาพเป็นมนุษย์.

โปรดทรงระลึกถึงโทษคือกาย ที่ไม่มีแก่นสาร

เปรียบด้วยก้อนฟองน้ำ โปรดทรงเห็นขันธ์ทั้งหลาย

ไม่เที่ยง โปรดทรงระลึกถึงนรกทั้งหลาย ที่มีความ

คับแค้นมาก.

โปรดทรงระลึกถึงสัตว์ทั้งหลาย ที่พากันทำให้

รกป่าช้าในชาตินั้น ๆ เรื่อยไป โปรดทรงระลึกถึงภัย

คือจระเข้ ความเห็นแก่ปากท้อง โปรดทรงระลึกถึง

อริยสัจ ๔.

เมื่ออมตนิพพานมีอยู่ จะต้องการอะไรด้วยของ

เผ็ดร้อน ๕ อย่าง ที่พระองค์ทรงดื่มแล้ว เพราะว่า

ความยินดีกามทุกอย่าง เผ็ดร้อนกว่าของเผ็ดร้อน ๕

อย่าง.