พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้นำ ทรงยกย่องภิกษุณีผู้มี

ความละอาย ผู้คงที่ ฉลาดในสมาธิและฌานว่าเป็นเลิศ

ของเหล่าภิกษุณีผู้มีฤทธิ์.

ครั้งนั้น ข้าพระองค์มีจิตยินดีตาม จำนงหวัง

ตำแหน่งนั้น จึงนิมนต์พระทศพลผู้นำโลก พร้อมทั้ง

พระสงฆ์ให้เสวย ๗ วัน ถวายจีวรแด่พระศาสดา ถือ

พวงมาลัย ๗ พวง มีกลิ่นเหมือนดอกอุบล วางไว้

แทบเบื้องพระบาทพระศาสดา บูชาพระญาณ หมอบ

ด้วยเศียรเกล้าลงที่พระบาท ได้กราบทูลคำนี้ว่า

ข้าแต่พระมหาวีระมุนีผู้นำ ภิกษุณีเช่นใด ทรง

ยกย่องแล้ว ในกัปที่ ๘ นับแต่กัปนี้ไป ข้าพระองค์

จักเป็นภิกษุณีเช่นนั้น ถ้าความปรารถนาสำเร็จ.

ครั้งนั้น พระศาสดาตรัสกะข้าพระองค์ว่า ดูก่อน

แม่นาง เจ้าเป็นคนประเสริฐ ในอนาคตกาลจะได้

มโนรถความปรารถนานั้น.

แสนกัปนับแต่กัปนี้ไป พระพุทธเจ้าพระนามว่า

โคดมโดยพระโคตร ทรงสมภพในราชสกุลพระเจ้า-

โอกกากราช จักเป็นศาสดาในโลก.

เจ้าจะมีรูปสวย มียศ มีนามว่าอุบลวรรณา จักเป็น

ทายาทในธรรมของพระองค์ เป็นโอรสถูกเนรมิตโดย

ธรรม จักเป็นผู้ชำนาญในอภิญญา กระทำตามคำสอน

ของพระศาสดา สิ้นอาสวะทุกอย่าง จักเป็นสาวิกา

ของพระศาสดา.