ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๔ · หน้า ๔๘๖ · ข้อ 474
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ทุกข์ ที่มีชาติเป็นมูล ทำไม ลูกจึงยังจะปรารถนา

วิวาหะเล่าเพคะ.

หอก ๓๐๐ เล่ม ใหม่เอี่ยม จะพึงตกต้องที่กาย

ทุกๆ วัน ทิ่มแทงอยู่ถึง ๑๐๐ ปี ยังประเสริฐกว่า

หากว่าความสิ้นทุกข์จะพึงมีได้ด้วยอาการอย่างนี้.

ชนใด รู้คำสั่งสอนของพระศาสดาอย่างนี้ พึง

ยอมรับการทิ่มแทง [ดังกล่าว] สังสารวัฏย่อมยืดยาว

สำหรับ ชนเหล่านั้นซึ่งเดือดร้อนอยู่ร่ำไป.

ในเทวดา มนุษย์ ในกำเนิดสัตว์เดียรฉาน หมู่

อสุรกาย เปรตดและสัตว์นรก การทำร้ายกันยังปรากฏ

อยู่หาประมาณมิได้.

สำหรับสัตว์อยู่ในอบาย ทำกำลังถูกเบียดเบียน

ยังมีการทำร้ายกันเป็นอันมากในนรก แม้ในเทวดา

ทั้งหลายก็ช่วยไม่ได้ สุขนอกจากสุขคือพระนิพพาน

ไม่มีเลย.

ชนเหล่าใด ประกอบอยู่ในพระธรรมวินัยของ

พระทศพล ขวนขวายน้อย พากเพียรเพื่อละชาติ

มรณะ ชนเหล่านั้นก็ถึงพระนิพพาน.

ทูลกระหม่อมพ่อเพคะ วันนี้นี่แหละลูกจักออก

บวช ประโยชน์อะไรด้วยโภคะทั้งหลายที่ไม่มีแก่นสาร

กามทั้งหลายลูกเบื่อหน่ายแล้ว ลูกทำให้เสมอด้วยราก

สุนัข ทำให้เหมือนตาลยอดด้วนแล้ว.