ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๔ · หน้า ๔๘๔ · ข้อ 474
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ความอุบัติของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ลูกได้แล้ว

อขณะก็เว้นไปแล้ว ขณะลูกก็ได้แล้ว ลูกจะไม่ประ-

ทุษร้ายศีลและพรหมจรรย์ตลอดชีวิต.

พระนางสุเมธากราบทูลพระชนกชนนีอย่างนี้ว่า

ลูกยังเป็นคฤหัสถ์ จักไม่เสวยอาหาร จักยอมตายเพคะ

พระชนนีทรงเป็นทุกข์ ทรงกันแสง พระชนก

ของพระนางสุเมธานั้น พระอัสสุชลก็นองทั่วทั้งพระ-

พักตร์ ทั้งสองพระองค์ทรงพากเพียรเกลี้ยกล่อมพระ-

นางสุเมธา ซึ่งฟุบลงที่พื้นปราสาทว่า

ลูกเอ๋ย ลุกขึ้นสิ จะเศร้าโศกไปทำไม พ่อยกลูก

ให้ที่กรุงวารณวดีแล้วนะลูก พระเจ้าอนิกรัตตะทรง

งามสง่า พ่อยกลูกถวายพระองค์แล้ว.

ลูกจักเป็นเอกอัครมเหสีของพระเจ้าอนิกรัตตะ

ศีล พรหมจรรย์ บรรพชา ทำได้ยากนะลูกนะ.

อำนาจ ทรัพย์ ความเป็นใหญ่ โภคะ สุข ใน

ราชสมบัติ ทั้งลูกก็ยังเป็นสาว จงบริโภคกามเถิด.

ลูกจงวิวาหะเสียนะลูกนะ.

พระนางสุเมขากราบทูลพระชนกชนนีนั้นว่า

อำนาจเป็นต้นเช่นนี้ อย่ามีมาเลย เพราะภพหาสาระ

มิได้ การบวชหรือความตายเท่านั้นจักมีแก่ลูก ลูกไม่

ยอมวิวาทะแน่แท้.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) เถรีคาถา มหานิบาต: สุเมธาเถรีคาถา — สุเมธาราชธิดากรุงมันตาวดี ทูลขอบวชและแสดงโทษของกามและภพต่อพระชนกชนนี
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า